مطالب با برچسب: "تئاتر"

همیشه حق با مشتری است

همیشه حق با مشتری است

در زمانه‌ای که فیلم‌ها و نمایشگاه‌های میلیاردی معمول و روال شده‌اند، تئاتر هم توانسته خود را به آنها برساند و ثابت کند می‌تواند میلیاردر شود. اما بار دیگر همان سوال کلیشه‌ای از پشت پرده سرک می‌کشد؛ وقتی که از مخاطب حرف می‌زنیم از چه حرف می‌زنیم؟ مخاطب چه تاثیری بر فرایند تولید تئاتر گذاشته است؟

اِسکیمو در جهنم

اِسکیمو در جهنم

تونی کاشنر نمایشنامه نویس آمریکایی، نویسنده نمایشنامه‌های «فرشتگان در آمریکا» و «هوم‌بادی/کالل» است. جذابیت آثار او را میتوان ناشی از حضور توامان تخیل افسارگسیخته و نگاه انتقادی سیاسی دانست. محمدرضا فرزاد در نوشته زیر از کاشنر می‌نویسد.

جُرم‌های هنری

جُرم‌های هنری

وب سایت «هایپراَلِرژیک» که تمرکز ویژه‌ای بر مسائل روز دنیای هنر دارد، به‌تازگی ستونی با گرایش هنر خیابانی منتشر می‌کند. «جرم‌های هنری» عنوان این ستون است و به مفهوم ضدفرهنگ هنر خیابانی می‌پردازد. هنرمندان خیابانی که با گرایش شدید وندالیسم به آثار موزه‌ها، دیوارِ پاسگاه پلیس و یا باغ سلطنتی هجوم می‌برند؛ در برنامه‌ریزی‌ها و نظم سیستماتیک اشکالی به وجود می‌آورند و هنرمند با مسئله بازداشت، زندان یا ضرب‌و‌شتم باید به فکر ادامه پیاده‌کردن تفکر وندال خودش در جایی دیگر و به شکلی دیگر باشد. هر کنش هنرمندی که بدون هیچ گرایش مشخصی یک اثر هنری را می‌دزدد و یا نظم عمومی را خدشه‌دار می‌کند، نمی‌تواند دال بر هنر خیابانی یا چیزی شبیه به آن باشد. این فرد به دادگاه فراخوانده و محکوم می‌شود؛ با توجه به محکومیت قضایی هنرمند و پی‌گیری او در اجرای ایده پس از محکومیت می‌توان از این‌گونه کنش‌های هنرمندان خیابانی که دوست ندارند با این برچسب شناخته شوند، دفاع کرد.
نویسنده ستون جرم‌های هنری «بنجامین ساتن» اهل بروکلین و فعال در زمینه‌های خبرنگاری هنری، تهیه‌کنندگی و مقاله‌نویسی است. همچنین تهیه‌کنندگی نمایشگاه‌های جداگانه‌ای را در طول چند سال بر عهده داشته که از جمله می‌توان به فیلد پروجکت، اسپرینگ بریک آرت شو، گوآنوس لافت و دیگر اکسپوهای هنری اشاره کرد.

کیفیت نه چندان خوب بعضی از تصاویر استفاده‌شده به ویژگی این پروژه‌ها برمی‌گردد که سبب شده از دوربین‌های مداربسته و یا با دوربین‌های موبایلی گرفته شود.

تئاتر؛ همگانی یا خصوصی؟

تئاتر؛ همگانی یا خصوصی؟

در روزهای آغازین تابستان ۹۳، بلیت صد هزار تومانی نمایش «عاشقانه‌های ناآرام» به کارگردانی مریم جلالیان، یک بار دیگر در رسانه‌ها به بحث تکراریِ‌ تئاتر خصوصی، تأثیر گیشه بر تئاتر و… دامن زد؛ بحثی که اگرچه مستقیماً به محتوای نمایشی و فرم زیبایی‌شناسی هنرصحنه مربوط نمی‌شود، اما اهمیت کلیدی برای حیات نهاد تئاتر و اجتماع کارورزان-مخاطبان آن دارد. یادداشت امیر کیانپور مداخله‌ای انتقادی است در این بحث.