skip to Main Content
نگاهی به رابطه تئاتر خصوصی با دولت و هنرمندان
آفتابه لگن هفت دست، شام و ناهار هیچی
۲۰ آبان ۱۳۹۹
تئاتر خصوصی و سیاست‌گذاری‌های حول آن چه بستری برای تئاتر ایران ایجاد کرده است؟ برای نگاه به اوضاع تئاتر ایران، نه تنها نمی‌توان اقتصاد سیاسی را از این معادله حذف کرد، بلکه با نگاهی به کارنامه تئاتر دهه اخیر می‌توان نگاه نقادانه‌تری به خصوصی‌سازی تئاتر داشت.
بیشتر بخوانید
گفت‌وگو با ناصر حبیبیان
کودتای ۲۸ مرداد با تئاتر لاله‌زار چه کرد؟
۲۹ مرداد ۱۳۹۹
تصویر ارایه‌شده درباره كیفیت تئاترهای لاله‌زار در روزگار پیش از كودتا چه میزان مبتنی بر واقعیت است؟ بابک احمدی برای پاسخ به این پرسش با ناصر حبیبیان به گفت‌وگو نشسته است.
بیشتر بخوانید
سه‌گانه‌ انقلاب بیضایی؛ نعل وارونه‌ آزادی
۳۰ تیر ۱۳۹۹
منتقدان هنر روز به روز فریاد بلند‌تری بر سر هنرمندان می‌کشند که از زمانه و پس‌زمینه اجتماعی‌شان گسست بیشتری پیدا کرده‌اند، خوانش دوباره‌ سه نمایشنامه از بیضایی در ارتباط با تاریخ اجتماعی‌اش اما، می‌تواند درهای تازه‌ای بر فهم این ارتباط بگشاید.
بیشتر بخوانید
آنچه پُر تند می‌بالد به پایان خود بسیار نزدیک است
سیاست‌های تئاتر و چشم‌اندازهایی برای خودآیینی هنرمندان
۳ خرداد ۱۳۹۹
حالا بهتر از هر زمان ضرورت دارد که بپرسیم چگونه می‌توانیم تئاتری خودآیین داشته باشیم؟ تئاتری که بتواند با امن ساختن شرایط شغلی هنرمندان به آن‌ها اجازه دهد تا خود قانون‌گذار نظام استتیکی‌شان باشند.
بیشتر بخوانید
درباره‌ نمایش‌نامه‌ «دست‌های دکتر زمل‌وایس» نوشته‌ نغمه ثمینی
به دوزخِ حقیقت خوش آمدید*
۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۹
سال‌هاست که از اجرای «دست‌های دکتر زمل‌وایس» رضا بهبودی گذشته. حالا که ویروس کرونا جهان را درنوردیده، ضروری‌ترین توصیه پزشکی قرن ۲۱ همان پیشنهاد دکتر زمل‌وایس در قرن ۱۹ است: دست‌های خود را مدام بشوئید.
بیشتر بخوانید
نگاهی به نمایش دریم‌لند
تخیل واقعی علیه واقعیت خیالی
۲۴ اسفند ۱۳۹۸
سخت‌گیری و کنترل تخیل را از بین می‌برد و آدم‌ها مجبور می‌شوند فانتزی را حذف کنند، چون از فکر کردن می‌ترسند. تخیل ممکن است دچار ترس و عادت شود و خاصیت رهایی‌بخشش را از دست بدهد.
بیشتر بخوانید
دانشجو و جشنواره‌های تئاتر: سکو، لابیرنت یا چاه ویل؟
۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۸
اردیبهشت هر سال جشنواره تئاتر دانشگاهی ایران از طرف وزارت علوم و با همکاری دانشگاه‌ها برگزار می‌شود. جشنواره‌ای که در گذر زمان با وجود تغییرات متعدد ساختاری همچنان اصلی‌ترین ویترین برای فعالیت‌های تئاتری دانشجویان است. این جشنواره در این سال‌ها چه کارکردهای سیستماتیکی را با خود حمل کرده و چه دستاوردها و مخاطراتی داشته است؟
بیشتر بخوانید
Back To Top
🌗