آرشیو یادداشت‌های

عابس خلقی

جان به لب رسیده را چه نامند؟

جان به لب رسیده را چه نامند؟

هر روز بعد از این که ساعت را بارها کوک می‌کنم و بالاخره با پافشاری زنگ ساعت از خواب بیدار می‌شوم، غر و نق به زمین و زمان را شروع می‌کنم. در راه رسیدن به محل کار از ترافیک و کارمندی گله و توییت می‌کنم. تاکسی کرایه بیشتری می‌گیرد و من درب را محکم می‌بندم. سر کار از این...
نمایش برای عموم

نمایش برای عموم

اگر در هفته دوم اردیبهشت از جلوی خانه هنرمندان ایران رد شده باشید سر و صداهای زیادی می‌شنوید. انگار که جشنی متنوع برقرار است. اگر کنجکاو باشید و نزدیک‌تر شوید، می‌بینید که سکویی را پوشانده‌اند و روی حوض برنامه‌هایی اجرا می‌کنند. برنامه‌هایی با محوریت طنز و رقص و آواز...
با چشم و گوشی روشن تاتر ببینیم

با چشم و گوشی روشن تاتر ببینیم

هفته گذشته برای دیدن نمایشی به یکی از سالن‌های شلوغ تاتر تهران رفتم.  قبل از اجرا کارگردان نمایش در سالن انتظار برای تماشاگران سخنرانی مبسوطی کرد. موضوع صحبت او، خاموش کردن موبایل قبل از ورود به سالن بود؛ موبایل‌ها روی دستگاه‌های صوتی و تصویری اجرا ایجاد نویز می‌کنند...
شکلک برای گفتگو

شکلک برای گفتگو

بزرگ‌ترین و اصلی‌ترین گردهمایی تاتری کشور یعنی جشنواره تاتر فجر از فردا شروع می‌شود. سی و ششمین دوره جشنواره‌ای که قرار بود ویترین تاتر کشور و بنا به گفته دبیر کنونی، امکانی برای یک قرار فرهنگی در کل منطقه باشد. در گذر سال‌ها جشنواره تاتر فجر تغییرات بسیاری کرده است....
نمایشی به وسعت لاهیجان

نمایشی به وسعت لاهیجان

شمال ایران، به ویژه برای تهرانی‌ها با دریا و تعطیلات شناخته می‌شود، اما پیشینه تئاتر دراین خطه به بیش از صد سال می‌رسد. برای سال‌ها، جمعیت ارامنه ساکن گیلان و نیز گروه‌های سیار مختلف برنامه‌های نمایشی را در این سرزمین اجرا می‌کردند. به همین ترتیب اولین اجرای تئاتری در...