skip to Main Content
ده‌ونک: مسأله‌ای جمعی برای «حق به زندگی»
۱۴ آبان ۱۳۹۷

ده‌ونک اکنون فضا/زمانی است که نظم مسلط به زیست روزمره برخورد کرده است. این نظم آنچنان صلب است که ۸۰ سال سابقه سکونت را بی‌اعتبار می‌پندارد. آیا این حیرت‌آور نیست؟ در نگاه اول بله اما با اندکی مکث در منطق درونی فضای سلطه می‌توان دریافت که اساساً چیزی غیر از این نمی‌توانسته باشد.

بیشتر بخوانید
«پروبلم شهری»: ردیّه‌ای بر تخصص‌گراییِ شورای شهر
۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۶
شهر به مثابه پدیه‌ای پیچیده و چندبعدی و امری متفاوت با تعمیر خودرو ـ که نیازمند متخصص است ـ ماهیتا با اقتصاد سیاسی فضا سر و کار دارد و نمی‌توان آن‌ را به موضوع فنی نیازمند راه‌حل فنی و تخصصی فروکاست.
بیشتر بخوانید
هشدار راغفر درباره شکل‌گیری قارون‌های حاکم و دوزخیان زمین در کلان‌شهرها
سقوط تولید با پاداش‌دهی به سفته‌بازی
۲۸ فروردین ۱۳۹۶
مدیریت رانتی کلان‌شهرهای ایران، به‌ویژه تهران نابرابری‌های عظیم اقتصادی- اجتماعی ایجاد و شهرنشینان را به دو طبقه قارون‌های حاکم و دوزخیان زمین تقسیم می‌کند.
بیشتر بخوانید
برنامه بارسلون برای بازگرداندن خیابان‌ها به ساکنان شهر
۱۸ شهریور ۱۳۹۵
بارسلونا هم مانند اکثر شهرهای بزرگ با مشکل آلودگی مواجه است. راهکاری که در این شهر برای مقابله با این مشکل در پیش گرفته شده بر اساس کاهش ترافیک و بازگرداندن خیابان‌های شهر به شهروندان است.
بیشتر بخوانید
گفتگو با اعظم خاتم
ضعف نهادهای حفاظت از مصالح و منافع عمومی در قوانین شهری
۲۰ دی ۱۳۹۴

پیش‌نویس لایحه‌ی مدیریت یکپارچه‌ی شهری در اوایل سال ۹۴ از طرف وزارت کشور به دولت تقدیم شد و همزمان برای نقد و بررسی در دسترس عموم قرار گرفت. در این لایحه، بخش مهمی از اختیارات نهادهای دولتی، نظیر وزارت راه و شهرسازی، سازمان حفاظت محیط‌زیست، سازمان میراث فرهنگی و آموزش‌وپرورش همراه با منابع انسانی، مالی و تجهیزاتی آن‌ها به شهرداری‌ها منتقل خواهد شد. این واگذاری‌ها با استدلال چابک‌سازی دولت و نیز یکپارچه‌سازی مدیریت شهری توجیه شده است. از بدوِ عمومی شدن، هم کلیات این لایحه(۱) و هم برخی از جزئیاتِ آن از جمله تأثیر آن بر حفاظت از میراث فرهنگی(۲) و همچنین بر محیط‌زیست(۳) مورد نقد و بررسی سازمان‌های مردم‌نهاد قرار گرفته است. در این مصاحبه سعی شده چالش‌های موادی از این لایحه را که به معماری و شهرسازی ناظر هستند، مورد ارزیابی قرار گیرد.

بیشتر بخوانید
حکمرانی شهری[1]، مسئله ماشین، و حاکمیت تردد
حاکمیت تردد در شهر – بخش دوم
۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۴
در بخش اول این مقاله امیر طهرانی از دو منظر مدیریت شهری و حق به‌ شهر به تحلیل و نقد پروژه زیرگذر ولیعصر پرداخت. این نقد البته محدود به زیرگذر نماند و ساختار کلی‌تر شهری‌شدن تهران را هدف قرار داد. نویسنده در بخش دوم این مقاله تلاش کرده‌است این نقد را از دریچه خودرو نگریسته و پیش برد تا منظری متفاوت از شیوه حکمرانی تهران ارائه دهد.
بیشتر بخوانید
Back To Top