skip to Main Content
دنیای واژگان:
منشأ غافلگیرکنندۀ واژۀ سردخانه
۲ خرداد ۱۴۰۰
تصور ما از سردخانۀ مدرن و استریل، در تضاد با اتاقی است که دراصل منجربه ایجاد این اصطلاح شده است. واژه سردخانه، احتمالاً ریشه در فعل morguer در فرانسه باستان دارد که به‌معنی «با جدیّت نگریستن» است.
بیشتر بخوانید
«فقط کمی بدتر، پاسخ به تنی چند از دوستان»
۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۰
پیامد اصلیِ ویروس كرونا درست برعكس این تصور است كه به سرعتِ تغییرات از پیش معین‌شده افزوده خواهد شد. خیلی وقت است كه تمامیتِ توسعه‌های تكنولوژیكی، تاثیر اساسی و یا هدفشان این بوده كه ارتباطات انسانی را به طور چشمگیری تقلیل دهند. ویروس كرونا برای چنین گرایش مهیب و نفس‌گیری حالا مشروعیت وجودیِ فوق العاده‌ای را فراهم آورده: گویی كه ارتباط بین‌الانسانی دیگر چیزی منسوخ است.
بیشتر بخوانید
کلیشه‌های جنسیتی در سریال‌های مناسبتی تلویزیون
۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۰
تلویزیون به مناسبت ماه‌رمضان هر سال سریال‌های ویژه‌ای تولید و پخش می‌کند. این مطلب به یکی از این سریال‌های مناسبتی به نام یاور می‌پردازد که بازتولید کلیشه‌های مردسالارانه‌اش واکنش زیادی در فضای مجازی برانگیخته است.
بیشتر بخوانید
بحران هویت بر اثر مهاجرت در اندیشه میلان کوندرا
۸ اردیبهشت ۱۴۰۰
سرنوشت محتوم این است: جنگ، اشغال­گری و نابرابری­‌ها انسان را مهاجر می­‌سازد و مهاجرت انسان را سرگشته و بی­‌هویت، لذا خوشبختی هم‌چنان­ که در جنگ میسر نیست در دنیای مهاجرت هم به سراغ یک مهاجر نمی­‌آید.
بیشتر بخوانید
سیاست و آزادی در رمان «بار هستی» میلان کوندرا
خوانشی سیاسی از یک روایت مدرن
۱ اردیبهشت ۱۴۰۰
این مقاله عزم آن دارد که خوانشی سیاسی از رمان «بار هستی» میلان کوندرا به دست دهد؛ تا نشان دهد نویسنده‌ای که دغدغۀ آزادی دارد چطور می‌نویسد و در سطحی بالاتر، روایت در یک رمانِ مدرن (غیرکلاسیک) چه کارکرد سیاسی‌ای دارد.
بیشتر بخوانید
در روشنای یک سیب، ویژگی‌های «نوشتارهای زنانه»
۲۹ فروردین ۱۴۰۰
هلن سیکسو، شاعر و فیلسوف فمینیست در این مقاله کوشیده است به‌واسطه‌ معرفی سبک نوشتاری کلاریس لیسپکتور، ویژگی‌های «نوشتارهای زنانه» را تبیین کند. و جالب این‌که سبکی که خود سیکسو برای نوشتن این مقاله برگزیده، خود مقاله را نیز به مصداقی از نوشتار زنانه تبدیل کرده است؛ این یعنی که توضیحات سیکسو درباره‌ی ویژگی‌های آثار لیسپکتور، در مورد سبک نوشتاری خود او در این مقاله نیز صدق می‌کند.

بیشتر بخوانید
شهر ناراستین؛ فضا و انحطاطش در کتاب ارض اموات
۱۷ فروردین ۱۴۰۰
الیوت در برابر منتقدانی که ارض اموات (سرزمین هرز) را نقدی اجتماعی می‌پنداشتند با کمی تجاهل و تواضع، «قرولندی ریتمیک» و شخصی می‌خوانْد علیه «زندگی». اما این بیان نه‌تنها باعث نمی‌شد قرولند شخصی او پیوندی بیرونی و چندسویه با امر اجتماعی پیرامون‌اش نداشته باشد بلکه به شکلی کنایه‌آمیز آن را تبدیل به بیانیه شخصی‌اش می‌کرد برای مواجهه با کلیت آشفتگی جهان زیست انسانی: سیروسلوکی فردی در جغرافیاهای فنا و هلاکت.
بیشتر بخوانید
Back To Top
🌗