فرهنگ

    • شکایت‌نامه سهراب شهید ثالث

      شکایت‌نامه سهراب شهید ثالث

      از سهراب شهید ثالث در نگاهی کلیشه‌ای و سیاست‌زده ـ که او در تمام عمرش برای رهایی از آن کوشید ـ با عنوان هنرمند «تبعیدی» یا «مهاجر» یاد می‌شود. آن‌چه می‌خوانید، حاصل تلاش مریم پالیزبان است برای نور انداختن بر برخی نقاط مهمِ دوره دوم فعالیت‌های سهراب شهید ثالث.

  • پس از بازگشت به خویشتن

    پس از بازگشت به خویشتن

    این یادداشت به قصد تأمل در این دو پرسش به‌هم‌پیوسته نوشته می‌شود: مسئله‌ اصلی دوران و زمانه‌ ما چیست؟ از میراث فکری شریعتی چه پاسخ‌هایی برای این مسئله می‌توان برگرفت؟ آنچه در ادامه می‌آید، پاسخ‌های علی معظمی است.

    تک‌نویسی از بُرش‌های گذرا

    تک‌نویسی از بُرش‌های گذرا

    «ماجرای نیمروز» فرزند زمانه اعتدال است؛ اعتدال نه به معنای ریشه‌شناسانه کلمه که فارابی آن را عدل‌ورزی، فعلیت‌بخشیدنِ عدل و برافراشته‌کردن عدالت می‌داند، بلکه به‌ معنای امروزی و سیاست‌ورزانه‌اش؛ یعنی نه سیخ بسوزد و نه کباب.

    من تو را دیدم، فلسطین

    من تو را دیدم، فلسطین

    زندان بی‌سقف فلسطین و غزه بیرون از پروپاگاندای فاکس‌نیوز و رسانه‌های دست‌راستی بارها به تصویر کشیده شده، داستان‌های واقعی از آپارتاید در زمانه‌ی ما، روایت‌هایی تکان‌دهنده از شاهدان عینی که به غزه سفر کرده‌اند و حتی در مقام توریست نوشته‌اند توان دوام آوردن در غزه تقریباً برایشان تصورناپذیر است.

    کمونِ خانه‌به‌دوشان

    کمونِ خانه‌به‌دوشان

    آن‏چه در فرهنگ جوانان دهه‏ چهل، پنجاه و شصت در آمریکا و روی‏‌آوری آن‏ها به جاده‏‌ها مشهود است، بیش از هرچیز یادآور «نظریه‏ سیاسیی خروج» پائولو ویرنو است، جایی‏ که در آن، او به دنبال خلق و بسط فضایی عمومی خارج از حیطه‏ مناسبات کاپیتالیستی است؛ فضایی دائم در حال گذر با زیستی «جیوه»ای که هیچگاه خصلتی ثابت و پایدار به ‏خود نمی‌‏گیرد.

    دن‌کیشوت علیه فرویدهای عروسکی

    دن‌کیشوت علیه فرویدهای عروسکی

    بونوئل مرگ رازآلودگی را یکی از دلایل اُفتِ سینما و بی‌مایگی معنوی و اخلاقی آن می‌داند و می‌گوید: «در سینمای امروز از رمز و راز که جانمایه هر هنری است، نشانی نمی‌بینم. نویسنده‌ها و کارگردان‌ها و تهیه‌کنندگان سخت مراقب هستند تا پنجره اکران سینما به دنیای رهایی‌بخش شعر بسته بماند، تا مبادا آرامش کسی درهم بریزد».