آرشیو یادداشت‌ها با برچسب

سینمای ایران

درباره صداقت در سینمای بعد از انقلاب

درباره صداقت در سینمای بعد از انقلاب

در این چند دهه اخیر شاهد گرایشی در سینمای ایران هستیم که تمایل وصف‌ناپذیری به نمایش هر چه بیشتر خلوص، بی‌ریایی و صداقت درون تصاویر دارد. در نگاه اول وجود چنین گرایشی در یک جامعه‌ی دورو (کسانی همینجا مخالفت می‌کنند که نه، جامعه ما دو رو نیست، دریغا که این‌ مخالفت هم...
فقر تصویر

فقر تصویر

  اگر سینما نبود هیچوقت نمی‌توانستم بفهمم که خودم هم تاریخی دارم. تاریخ‌(های) سینما سینما غایت خلوت کردن با خود است. آنجایی که تصویر تو را نشان می‌گیرد, براندازت می‌کند و دو جهان در پس پرده بهم می‌رسند؛ جایی که مطمئنی لوئیس بروکس درحال تماشای توست – آنگاه که...
جایزه تورقوزآباد برای بهترین اثر در بخش «مرگ بر آمریکا»

جایزه تورقوزآباد برای بهترین اثر در بخش «مرگ بر آمریکا»

در بخش فراخوان‌های مردمی جشنواره مردمی فیلم عمار، گویا اهالی روستای تورقوزآباد برای بهترین اثر این جشنواره در بخش «مرگ بر آمریکا» فراخوان داده‌اند. دبیرخانه نهمین جشنواره عمار در کنار بخش رقابتی خود، در بخش جدید «فراخوان‌های مردمی» از تمام موسسات، تشکل‌های مردمی و...
از نفس افتاده‌ها، غریبه‌ها و قصه‌بافان

از نفس افتاده‌ها، غریبه‌ها و قصه‌بافان

نمی‌تواند چیزی وجود داشته باشد مگر اینکه تصور آن حتی بصورت مبهم  از پیش موجود باشد. سینما سرزمین این تصورات پیش‌گویانه است. اوکسانا بولگاکوا   دو دسته از کاراکترها را در تاریخ سینما می توان متمایز کرد. کسانی که پیش از فیلم وجود دارند و پس از آن هم وجود خواهند داشت و...
مواظب بودم تا نابود نشوم

مواظب بودم تا نابود نشوم

گوته جمله‌ای دارد: «خدایا هنر چقدر بلند و عمر چقدر کوتاه است»؛ به نظر وصف حال همه ماست. آیا آنچه از دنیای فیلم‌سازی انتظار داشتید را به دست آورده‌اید؟ چه سؤال زیرکانه‌ای! من همیشه برای به‌دست‌آوردن در حال ازدست‌دادن هستم، از خیلی چیزها مثل خانواده، پول و خوشی‌های...