اردوان تراکمه
پرویز شفا «زنده» است

پرویز شفا «زنده» است

پرویز شفا نخستین کسی بود که گفتمان سینماپژوهی چپ را در سال‏‌های انقلاب آغاز کرد و از این حیث تقریبا یک‌تنه «تاریخی را آغاز کرد»، و آن‌هم کاملا در حاشیه، و این فیگور حاشیه‌ای را همواره حفظ کرد و بخشی از هویت سیاسی فکری‏‌اش بود.

کمونِ خانه‌به‌دوشان

کمونِ خانه‌به‌دوشان

آن‏چه در فرهنگ جوانان دهه‏ چهل، پنجاه و شصت در آمریکا و روی‏‌آوری آن‏ها به جاده‏‌ها مشهود است، بیش از هرچیز یادآور «نظریه‏ سیاسیی خروج» پائولو ویرنو است، جایی‏ که در آن، او به دنبال خلق و بسط فضایی عمومی خارج از حیطه‏ مناسبات کاپیتالیستی است؛ فضایی دائم در حال گذر با زیستی «جیوه»ای که هیچگاه خصلتی ثابت و پایدار به ‏خود نمی‌‏گیرد.

شهر برهنه

شهر برهنه

این یادداشت به فیلم «طبل» اثر کیوان کریمی می‌پردازد، نویسنده مهم‌ترین ویژگی فیلم را نحوه مواجهه‌اش با شهر و بازنمایی آن می‌داند. به زعم نویسنده، کریمی در فیلم‌هایش به دنبال مرئی‌کردن شهر «مطرودین» است.

لباس آهنین دولت‌ها سوراخ‌سوراخ شده است

لباس آهنین دولت‌ها سوراخ‌سوراخ شده است

مجموعۀ «تاریخ اجتماعی سینمای ایران»، ایران معاصر و تاریخ مدرنیته در ایران معاصر را همچون یک فیلم سینمایی بلند فریم به فریم و صحنه به صحنه به تماشا می‌گذارد  و به‌خوبی مخاطب را در سالن تاریک می‌نشاند تا مشتاقانه و با دقت چشم و دل به این نمایش باشکوه سینما و تاریخ بدوزد.  این گفتگو پیشتر در مجله شهر کتاب منتشره شده است.

پیشاهنگ حضور

پیشاهنگ حضور

تفکر دوبور بینشی است که امروز می‌تواند تمام جنبه‌های کالایی‌شدن جهان و وجدان و آگاهی کاذبی را که ترویج داده به شیوه انتقادی تفسیر و تبیین کند. گی‌دوبور عمیقا تصاحب‌ناپذیر باقی می‌ماند، یا به گفته خودش: «این واضح است که من در هیچ‌جا کوچک‌ترین امتیازی به ایده‌های مسلط دورانم ندادم.»