آرشیو یادداشت‌های

حسام امیری

درباره بعضی از فیلم‌های خانوادگی

درباره بعضی از فیلم‌های خانوادگی

تنها سینمای مستقل واقعی آن دسته از فیلم‌های خانگی هستند که در آخر کریسمس، در مراسم تولد و عروسی، در لحظه‌های عشق بازی و یا در تعطیلات ساحلی گرفته می‌شوند. ورنر هرتزوگ   چند روز پیش که به خانه برگشتم با صحنه‌ای که سال‌ها ندیده بودم مواجه شدم. اعضای خانواده به همراه...
درباره صداقت در سینمای بعد از انقلاب

درباره صداقت در سینمای بعد از انقلاب

در این چند دهه اخیر شاهد گرایشی در سینمای ایران هستیم که تمایل وصف‌ناپذیری به نمایش هر چه بیشتر خلوص، بی‌ریایی و صداقت درون تصاویر دارد. در نگاه اول وجود چنین گرایشی در یک جامعه‌ی دورو (کسانی همینجا مخالفت می‌کنند که نه، جامعه ما دو رو نیست، دریغا که این‌ مخالفت هم...
جاذبه و سینما

جاذبه و سینما

با اختراع برادران رایت در اوایل قرن بیستم انسان توانست برای همیشه بر جاذبه غلبه کند. البته چند سال پیش از آن دو برادر دیگر در پاریس توانسته بودند دستگاهی را اختراع کنند که به نحوی دیگر توانایی شکست جاذبه را داشته باشد: سینما. در همان ابتدای سینما رویای دیرینه برخاستن...
قصه‌های شب

قصه‌های شب

در اواخر دهه شصت موجودات و فیگورهایی در سینمای ایران سربرآوردند که تا پیش از آن به ندرت اثری از آن‌ها به چشم می‌خورد: غول‌ها، هیولاها، عروسک‌ها، حیوانات سخن‌گو، آدم‌های فضایی، روبات‌ها، سایبورگ‌ها، دیوها، پری‌ها، جادوگران و عجوزه‌ها. البته عمر دوره‌ فیلم‌هایی که این...
او که رستگار می‌کند

او که رستگار می‌کند

کیانوش عیاری در مصاحبه‌ای بعد از توقیف فیلم خانه پدری اعلام می‌کند که هر چه بر سرش آمده به خاطر رئالیست بودن اوست. می‌خواهم در این مقاله، تا جایی که ممکن است، نشان دهم که این رئالیسم چیست و چطور کار می‌کند. با توجه به حذفِ دوباره فیلم جدید عیاری از جشنواره فجر امسال و...