آرشیو یادداشت‌های

فرهنگ

تعداد مطالب: 552

گفتمان سلطه‌جویانه «سینمای دولتی» و لزوم خلق «سینمای بدیل»

گفتمان سلطه‌جویانه «سینمای دولتی» و لزوم خلق «سینمای بدیل»

مساله از جایی شروع شد که رسانه‌ی سینما به ابزارِ بیانیِ جدی‌ای در دست دولت‌ها و قدرت‌ها بدل شد. در این میان گفتمانی سلطه‌جویانه شکل گرفت که صداهای مخالف را خفه می‌کرد تا امکان بازتاب و شنیده شدن پیدا نکنند و در پی آن تمرکزگرایی شکل گرفت که هر شکل مخالف و ناهمخوانی را به حاشیه می‌راند، لزوم خلق سینمای بدیل از آنجا حس می‌شود که باید این بخش محذوف، ابزار قدرتمند سینما را به دست بگیرد.
همچون «آب در خوابگه مورچگان…»

همچون «آب در خوابگه مورچگان…»

چندی پیش میدان مطلبی را در نقد انتشار مجموعه آقثار نیما یوشیج در نشر رشدیه منتشر کرده بود. میثم سالخورد مدیر نشر رشدیه پاسخی به این مطلب داده‌اند که در روزنامه شرق منتشر شده است. میدان نیز این پاسخ را بازنشر می‌کند.
ناظم حکمت: تو را دوست دارم

ناظم حکمت: تو را دوست دارم

در این شعر زیبایی معشوق ستایش نمی‌شود. عاشق احساسات و عواطفش را با تجربه‌های رایج روزانه مقایسه می‌کند و استانبول در این میان نقش مهمی بازی می‌کند. در انتها اما قضیه سیاسی می‌شود؟

دانشجو و جشنواره‌های تئاتر: سکو، لابیرنت یا چاه ویل؟

دانشجو و جشنواره‌های تئاتر: سکو، لابیرنت یا چاه ویل؟

اردیبهشت هر سال جشنواره تئاتر دانشگاهی ایران از طرف وزارت علوم و با همکاری دانشگاه‌ها برگزار می‌شود. جشنواره‌ای که در گذر زمان با وجود تغییرات متعدد ساختاری همچنان اصلی‌ترین ویترین برای فعالیت‌های تئاتری دانشجویان است. این جشنواره در این سال‌ها چه کارکردهای سیستماتیکی را با خود حمل کرده و چه دستاوردها و مخاطراتی داشته است؟
خسران ماندگار

خسران ماندگار

به تازگی گزارشی منتشرشده است که حاکی از تلاش‌های دولت جمهوری آذربایجان برای محو میراث فرهنگی ارمنی در این کشور است. هزاران کتیبه سنگی یکی از نمونه‌های این تلاش برای فراموشی تاریخ است.

گابریل گارسیا مارکز؛ سحر کردن با رئالیسم صورت‌سنگی

گابریل گارسیا مارکز؛ سحر کردن با رئالیسم صورت‌سنگی

چرا باید دنیایی را بپرورانیم که در آن هر چیزی می‌تواند رخ بدهد؟ آیا این دنیا مانند دنیایی نیست که در آن هیچ چیز اهمیتی ندارد؟ چرا که تنها قانون حاکم بر آن خیال نویسنده است؟ تا کجا می‌توانیم ناباوری‌مان را تعلیق کنیم؟