آرشیو یادداشت‌های

حبیب دانشور

تعداد مطالب: 9

چه کسی «هوا»یتان را دارد؟

چه کسی «هوا»یتان را دارد؟

تشکل مردم نهاد نفس از سال ۹۳، برای کاهش آلودگی هوای تهران تلاش می‌کرده است. حبیب دانشور در این مطلب با تکیه بر روایتی شخصی از یک رویداد شهری، توضیح می‌دهد که این تلاش چه مسیری را پیموده است و اگر نفس نباشد این مسیر چگونه ادامه خواهد یافت.
«او» خود را در اختیار «وی» قرار داد

«او» خود را در اختیار «وی» قرار داد

فحش‌های جدید در کجا تولید می‎شوند، در چه پروسه‎ای گسترده می‎شوند، توسط چه گروه‌هایی مصرف می‏‌شوند و تاثیرشان در موقع عصبانیت بر گوینده و شنونده چیست؟ منجر به افزایش خشونت می‎شوند یا کنترل خشم؟ این که در موقع عصبانیت، جایگزینی هم برای فحش وجود دارد؟ برای افرادی که بخواهند فحش درست بدهند و فحشی ندهند که به جنسیتشان نخورد چه جایگیزینی هست یا می‎تواند باشد؟
بچه را نمی‌شود بیرون کرد

بچه را نمی‌شود بیرون کرد

مقابلم نشسته‎اند و هر کلمه‎ای که از دهانشان بیرون می‎آید، با ابراز افسوسی از طرف من همراه است. از دنیایی حرف می‎زنند که زمان کودکیِ من، بیشتر شبیه یک کارتون بود تا واقعیت. دنیایی که مدعیند عینیت پیدا کرده و در آن قرار نیست هرروز صبح ساعت 7 سرویسی دنبال کودکی بیاید و او 5 ساعت سر کلاس‌هایی بنشیند که کمترین علاقه‎ای به آن‌ها ندارد و معلم‌هایی که یکی در میان آن‌ها هم علاقه‌ای به آنجا بودن ندارند، به او تعلیم دهند. می‎گویند «مدرسۀ طبیعت» امپراطوری بچه‎هاست و می‎گویند اگر باور ندارم بروم و با چشم‌های خودم ببینم. می‏روم و با چشم‌های خودم می‌بینم.
مراکز مهندسی رفاقت

مراکز مهندسی رفاقت

مدرسه با محدود کردن فضاهای مختلف داخل و خارج مدرسه، تغییر و تحول در کلاس‌های دانش‌آموزان و سایر ابزارهای تحت اختیارش، روی روابط بین بچه‌ها تاثیر گذاشته است. گاهی هم این تاثیرات رخ داده ناخودآگاه بوده، اما موضع غالب معلم‌های مدرسه باعث شده عمق تاثیرگذاری بر روی دانش‌آموزان زیاد باشد.