انتشارِ ویدئوی کشته شدن شهروند سیاه‌پوست امریکایی توسط پلیس

آرشیو یادداشت‌ها با برچسب

نژادپرستی

تعداد مطالب: 40

اقتصاد سیاسی «ابولا»

اقتصاد سیاسی «ابولا»

نویسنده: لی فیلیپس | وب‌سایت طنز «Onion» مثل همیشه درست و دقیق به هدف زد. وقتی می‌خواست به بزرگ‌ترین شیوع ابولا در دنیا بپردازد؛ شیوعی که برای اولین‌بار در غرب آفریقا اتفاق افتاده و هزارو779نفر را مبتلا کرده و به مرگ 961نفر منجر شده، برای یکی از مطالبش تیتر زد: «کارشناسان: تا درمان ابولا، دست‌کم50مبتلای سفیدپوست فاصله است.»

چرا نمی‌توانم جایزه صلح نوبل برای ملاله را جشن بگیرم؟

چرا نمی‌توانم جایزه صلح نوبل برای ملاله را جشن بگیرم؟

نویسنده: میدل‌ایست‌ریوایز - اعطای جایزه صلح نوبل به ملاله یوسف‌زی از پاکستان اگرچه بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌ها یافته است، اما برخی منتقدان نیز کوشیده‌اند این رویداد را از روایای دیگری مورد بررسی قرار دهند. یادداشت زیر از وبسایت میدل‌ایست‌ریوایز، در عین تحسین تلاش‌های ملاله در سال‌های اخیر که هنوز هم ادامه دارد، به انتقاد از روایتی غربی می‌پردازد که حول ملاله شکل گرفته است، و ریاکاری دولت‌های غربی را زیر سوال می‌برد.
دیگر خانه‌ای ندارم اما از اینجا نمی‌روم

دیگر خانه‌ای ندارم اما از اینجا نمی‌روم

نویسنده: لوک ماتیو - پس از پنجاه روز جنگ، محله شچیه، شبیه به آلپ در سوریه شده است. به جز ورودی محله، مابقی محل، به کوهی از خرابه و آوار بدل شده است. از قبرستان محله به سمت شرق، هیچ ساختمان سالمی باقی نمانده‌است. لوک ماتیو، خبرنگار ویژه روزنامه لیبراسیون، در سفرش به غزه پس از آتش‌بس، گزارش مفصلی نوشته است.
چگونه پس از قتل جوان سیاه‌پوست فرگوسن منفجر شد

چگونه پس از قتل جوان سیاه‌پوست فرگوسن منفجر شد

قتل جوان سیاه‌پوست در شهر فرگوسن آمریکا، موجب بروز روزها تنش و درگیری در این شهر شد. این نه اولین نمونه از برخوردهای نژادپرستانه با سیاه‌پوستان در ایالات متحده است و نه آخرین آن‌ها خواهد بود. یادداشت پیش رو گزارشی است از اتفاقات افتاده پیرامون این موضوع که در بخش «پیشینه خبر» منتشر می‌شود. مطالب این بخش و همچنین لینک‌های مطالب مرتبط با این موضوع در پایان آن مدام به روز می‌شوند.
فرگوسن؛ زخم کهنهٔ تبعیض و سرکوب

فرگوسن؛ زخم کهنهٔ تبعیض و سرکوب

درگیری‌ها در شهر فرگوسن آمریکا در حالی هنوز ادامه دارد که دو روز پیش (۱۷ آگوست) جی نیکسون فرماندار ایالت میسوری دستور وضع قانون منع آمدوشد و ایجاد حکومت نظامی در این شهر را صادر کرده بود. بعد از کشته‌شدن نوجوانی غیرمسلح به نام «مایکل براون» توسط یک افسر پلیس اعتراضات به این عمل و نحوه‌ی رسیدگی به این اتفاق در این شهر شروع شد. معترضان ابتدا به صورت مسالمت‌آمیز با تجمع در خیابان‌های شهر خواستار رسیدگی به قتل این نوجوان سیاه‌پوست شدند که در ادامه با دخالت پلیس، آرامش حاکم بر این تجمعات برهم خورد و تبدیل به درگیری‌های شدید بین معترضان و پلیس شد. از آن پس پلیس شهر فرگوسن علاوه بر ایجاد حکومت نظامی، با شلیک گاز اشک‌آور سعی در کنترل اعتراضات دارد.
عکس خندان نظامیان قاتل اعراب در کتب درسی

عکس خندان نظامیان قاتل اعراب در کتب درسی

نویسنده: امیرحسین نیکزاد ، رضا نوری‌زاده | در اثنای جنگ، 85 تا 95درصد از یهودیان اسراییل، از سیاست جنگ‌طلبانه دولت راست‌کیش نتانیاهو حمایت کرده‌اند و حمایت عمومی از حمله زمینی به «غزه» در فاصله 25تیر تا اول‌ مرداد، از کمتر از 40درصد به 60درصد رسیده است. از سوی دیگر در فاصله همین‌روزها انتشار اخبار کشتار غیرنظامیان، به‌خصوص تصاویر کودکان خونین و سوخته، عواطف عموم مردم جهان را علیه نظامیگری اسراییل، یکپارچه کرد. پرسش ما این است؛ شکاف میان منظر ساکنان اسراییل و ساکنان مناطق دیگر جهان، در چه چیزی ریشه دارد؟
روستای نظام‌آباد؛ مهاجران افغان هنوز وحشت‌زده‌اند

روستای نظام‌آباد؛ مهاجران افغان هنوز وحشت‌زده‌اند

هنوز زوزه‌ی صدای زیارت می‌آید. دست بلند می‌کند تا جلوی حرف‌زدن دخترها را بگیرد. ترس به نگاه دخترها دوخته شده. توی صدایشان، توی دست‌هایشان و در بدنی که به رغم جوانی خمیده، ایستاده است. همان ترسی که دختران افغانیِ این محله را که یک در میان نامشان فاطمه و زهراست، تصرف کرده. واهمه‌ی زهرای همسایه‌ی بالاتری از شرط و شروطش پیداست وقتی می‌خواهد نشانی خانواده‌هایی را بدهد که آن شب فرار کرده‌اند و آمده‌اند اینجا: «به شرطی که نشانی من را ندهید.»
در می‌زنیم. صدای بچه‌ها می‌آید، انبوه و درهم. چند بار می‌پرسند کیست و جرأت در وا کردن ندارند. این یکی فاطمه، مثل حبه‌ی انگور خم شده تا به سادگیِ کودکانه از زیر در غریبه را محک بزند. موهای پرکلاغی خاک حیاط را جارو می‌کند. به زحمت راضی به باز کردن در می‌شود. این بار دختری ایستاده با چشم‌های ساکنِ نگاهِ بی‌جنبش. زیبا و چهارده ساله. بچه‌ای در بغل. نگهبانِ چهار پسر و سه دختر خانواده. جواب‌های دختر افغان دو راه بیشتر ندارد: « نه، نمی‌دانم.»