آرشیو یادداشت‌های

لیلا رزاقی

زخم محیط

زخم محیط

بیست‌ودوم فروردین‌ماه ۹۵ بود که رسانه‌ها از قتل ستایش قریشی، دختربچه شش‌ساله مهاجر افغان، به‌دست یک نوجوان ۱۷ساله ایرانی در شهرک خیرآباد ورامین خبر دادند. ستایش برای خرید بستنی از خانه بیرون رفت، اما هرگز بازنگشت. پسرک او را حین بازگشت به خانه ربوده و بعد از تجاوز به...
ما تروریست نیستیم، کارگریم

ما تروریست نیستیم، کارگریم

«تروریست‌ها را شناسایی کنید. آنها باید به سرعت از سازمان حذف شوند.» این تازه‌ترین تعبیر یکی از مدیران شرکت هپکو از ویژگی کارکنانی است که «از اوضاع کاری خود ناراضیند و با اقدامات خرابکارانه! قصد تخریب وجهه سازمان را دارند.» کارگران هپکو می‌گویند، در این متن به‌اصطلاح...
چند می‌گیری، درمانم کنی؟

چند می‌گیری، درمانم کنی؟

دردها گاهی زودتر از به دنیا آمدن آدم‌ها، زاده می‌شوند. حتی زن یا مرد بودن در زاده شدن آنها تأثیری ندارد. گاهی یک مرز باریک میان دوکشور، داشتن و نداشتن یک کارت هویتی و یا فقرِ تحمیلی، می‌شود درد، می‌رود در استخوان، می‌شود فلج روده، اختلال روانی و سرطان غدد لنفاوی…...
ساماندهی یا سازماندهی کار کودک؟

ساماندهی یا سازماندهی کار کودک؟

مقدمه: در حالی‌که طرح «جمع‌آوری» یا به گفته فعالان حقوق کودک «دستگیری» کودکان کار درخیابان‌های تهران در حال انجام است، کودکان زباله‌گرد در تهران و برخی دیگر از شهرهای ایران به روال سال‌های اخیر به صورت سازماندهی شده و عمدتا در خدمت پیمانکاران شهرداری، به کار در معابر...
از رنج بی‌پایان ما

از رنج بی‌پایان ما

«مسئولان قلعه‌حسن‌خان دوباره آتش انداختند به خانه‌هایمان». خبری که ۹ ماه بعد از آتش زدن چادر بلوچ‌های بی‌شناسنامه اطراف البرز دوباره دست به دست شد. «دوشنبه ۱۶ مرداد ۹۶، حوالی ظهر بود که آتش، چادرها را سوزاند. هفت چادر در آتش سوخت… آن موقع روز فقط ما زن‌ها درون...