مردم آبادان در اعتراض به عدم دسترسی به آب شرب در مقابل اداره آب این شهر تجمع کردند. بنابر اظهارات مسئولان آبفای آبادان «میزان شوری و سختی آب بهمنشیر به ۱۶ هزار میکروموس و شوری و سختی آب لوله‌کشی آبادان به ۸ هزار میکروموس رسیده است».

شوری آب در آبادان و خرمشهر به گونه‌ای بوده که حتی شستن صورت هم باعث سوزش‌ چشم‌ها شده و برخی مردم برای استحمام هم مجبور به استفاده از آب تصفیه شده شده‌اند. رئیس آبفای خرمشهر نیز دلیل شوری بالای آب شرب آبادان و خرمشهر را کاهش ذخایر آب پشت سدها و دبی پائین رودخانه ها اعلام کرده است. وی این دو عامل را موجب پیشروی آب دریا و شوری آب در خرمشهر دانسته است.

آبادان، خرمشهر، اهواز و برخی دیگر از شهرهای خوزستان دهه‌هاست با مشکل آب شرب مواجهند؛ این در حالیست که پروژه‌های انتقال آب از سرچشمه‌های کارون و خوزستان، با موافقت سازمان محیط‌زیست به دیگر مناطق کماکان ادامه دارد و اعتراض فعالان محیط‌زیست در دولت‌های مختلف بی‌نتیجه بوده است.

بسیاری از کارشناسان سدسازی‌های بی‌رویه در دوران موسوم به «سازندگی» در زمان ریاست‌جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی را یکی از دلایل اصلی نابودی زیست‌بوم‌های طبیعی ایران می‌دانند. روندی که در دولت‌های پس از آن‌ تا به امروز نیز ادامه یافته است.