جوک‌های شوروی یا شوخ‌طبعی سیاسی روسی؛ از کج‌فهمی فرهنگی تا کج‌فهمی سیاسی

آرشیو یادداشت‌ها با برچسب

شوروی

تعداد مطالب: 9

جوک‌های شوروی یا شوخ‌طبعی سیاسی روسی؛ از کج‌فهمی فرهنگی تا کج‌فهمی سیاسی

جوک‌های شوروی یا شوخ‌طبعی سیاسی روسی؛ از کج‌فهمی فرهنگی تا کج‌فهمی سیاسی

«ملت ما سالهاست که لبه پرتگاه ایستاده‌است. یک بار هم که شده، بیایید یک قدم به جلو برداریم!» و ده‌ها هزار جوک‌ دیگر. دانشمندان غربی سالها به جمع‌آوری جوک‌های سیاسی در اتحاد جماهیر شوروی پرداخته‌اند و آنها را در بستر استبداد و پروپاگاندای حزب کمونیستی حاکم تحلیل کرده‌اند. اما آیا این ژانر توسط صاحب‌نظران و سیاستمداران به درستی فهم شده‌است؟ این مقاله نظرگاهی متفاوت را درباره شوخ‌طبعی و بدگمانی سیاسی در روسیه، از سلطنت تزاری تا دولت ولادیمیر پوتین، ارائه می‌کند.
سومکا با آمریکایی‌ها مشکلی نداشت

سومکا با آمریکایی‌ها مشکلی نداشت

كاوه بيات از پژوهشگران جدي تاريخ معاصر است. به تازگي به كوشش او خاطرات امير شاپور زندنيا از چهره‌هاي اصلي سومكا منتشر شده است. در اين خاطرات اشارات مهمی به برخي از مهم‌ترين برهه‌هاي تاريخ معاصر ايران به خصوص نهضت ملي شدن صنعت نفت وجود دارد.

گذار شهر به دوران پساشوروی

گذار شهر به دوران پساشوروی

درزمانه‌ای که فرایند‌های اقتصادی سیاسی در مقیاس‌های محلی، کشوری و جهانی‌ شکل‌های جدیدی از شهر نشینی را دائماً تولید و باز تولید می‌کنند، مستندسازی این تغییرات پیچیده وعجول شهری می‌تواند ما را در تجسم شکل‌های دیگری از نشیمندیِ شهری یاری کند. متن زیر با همین هدف دربارهٔ تغییرات تاریخی‌ و معاصر شهر ایروان نوشته شده است.
آمریکا و افغانستان

آمریکا و افغانستان

نویسنده: ویلیام بلوم| «لطفا یک بار دیگر به من بگو… راستی جنگ افغانستان برسر چیست؟» نویسنده متن خود را با این پرسش آغاز می کند. ویلیام بلوم نویسنده و پژوهشگر امریکایی  که چند سالی در جوانی برای وزارت امور خارجه‌ی امریکا کار می‌کرد. در ۱۹۶۷ در اعتراض به آن‌چه امریکا در ویتنام می‌کرد این‌ وزارتخانه را ترک کرد. از آن تاریخ تا امروز، بلوم به صورت یک روزنامه‌نگار آزاد فعالیت می‌کند. بلوم مؤلف کتاب‌های متعددی درباره‌ی سیاست جهانی است. ترجمه‌ی زیر فصلی ازکتاب «دموکراسی، مرگبارترین صادرات امریکا» است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شده است.

 

قهرمانی که به اسم کوچک صدایش می‌زنند

قهرمانی که به اسم کوچک صدایش می‌زنند

در ماه‌می‌ ۲۰۰۳ یکی از شبکه‌های تلویزیونی روسیه موسوم به «رسیا»، با پخش سریالی اقتباس‌شده از رمان «ابله» داستایوسکی، هیاهویی به‌ پا کرد و به مدت چندهفته افکارعمومی این کشور دستخوش تلاطمی نابهنگام شد. داستایوسکی، «ابله» را در ۱۸۶۸ نوشته بود و برای هیچ‌کس باورکردنی نبود که رمانی متعلق به بیش از یک‌قرن پیش تا این حد فکر آدم‌ها را به خود مشغول کند. اما چه چیزی در درون اثر داستایوفسکی یا شرایط روسیه چنین استقبالی را ممکن کرد؟