حیات فکری اوجالان

نتایج جستجو برای سیل

تعداد نتایج: 786
حیات فکری اوجالان

حیات فکری اوجالان

 این یاداشت بخش دومِ نوشته‌ای است که با عنوان «از اوجالان تا بوکچین یا قصۀ کوبانی از کجا آغاز شد؟» به قلمِ بهرنگ صدیقی روز گذشته منتشر شد، در این بخش حیات فکری اوجالان موردِ توجه قرار گرفته است که در زیر می‌خوانید.

من دختری هستم که در هفده سالگی ختنه‌ام کرده‌اند

من دختری هستم که در هفده سالگی ختنه‌ام کرده‌اند

می‌گوید بنویسید اسمم گلتاب است. سی و هفت ساله و ساکن شهرستانی در استان فارس. از معدود دختران ایرانی است  که ختنه‌اش کرده‌اند. وقتی یک زن، که طبیعت سهم زیادی از لذت جنسی به او نداده است این را می‌شنود؛ چهره در هم می‌کشد. گویی از سینه آویزانش کرده‌اند. این مصاحبه جزییات دارد، درد دارد و سانسور بردار نیست.‌
کتاب «زمین و انقلاب در ایران» (۱۳۶۰-۱۳۴۰)

کتاب «زمین و انقلاب در ایران» (۱۳۶۰-۱۳۴۰)

پیش از هر چیز سخن گفتن در مورد وقایع تأثیرگذار در تاریخ معاصر ایران، نیازمند آگاهی از مختصات تاریخی-اجتماعی جامعه‌ی ایران در مقاطع سرنوشت‌ساز است. موضوع حائز اهمیتی چون اصلاحات ارضی در این میان از اهمیتی دوچندان برخوردار است. زیرا ما را وامی‌دارد تا ساختار جامعه‌ی روستایی/دهقانی ایران را در سال‌های منتهی به دهه‌ی 1340 از نظر بگذرانیم تا بتوانیم دگرگونی‌های انجام شده در عرصه‌ی ساختار اجتماعی جامعه را برای خود فهم‌پذیرتر سازیم.

مروری بر دلایل تفاوت نرخ دستمزد زنان و مردان

مروری بر دلایل تفاوت نرخ دستمزد زنان و مردان

در ایران مانند اکثر کشورهای جهان دستمزد و مزایای زنان از مردان کمتر است. در این نوشته نیکزاد زنگنه مو‌لفه‌های تاثیرگذار بر تفاوت دستمزد زنان و مردان را مرور می‌کند. نتیجه‌ آنکه نظام تولید حاکم و ساختار تبعیض‌آمیز جنسیتی «در راستای هم عمل کرده و یکدیگر را تقویت می‌کنند.»
پدیده «سندرم آشیانه خالی»

پدیده «سندرم آشیانه خالی»

می‌گویند این‌همه تمایل به تجرد و تفرد در جامعه ایران که در محافل روشنفکری بر آن تاکید می‌شود، نگران‌کننده است و آشیانه‌های خالی تنها افسردگی و سردرگمی بیشتر آدم‌ها را در پی دارد. گویی در جامعه امروز ایران افراد از امر اجتماعی و ساختن با دیگران ابا دارند و ترجیح می‌دهند وارد گرفتاری‌های آن نشوند و این هشداردهنده است. با «آذر تشکر»، جامعه‌شناس در مورد آشیانه‌های خالی در جامعه ایران گفت‌وگو کرده‌ایم.

طوفانی در راه است

طوفانی در راه است

«شوالیه‌ی تاریکی بر می‌خیزد» در کدام سو ایستاده‌ است؟ آیا ما شاهد فیلمی با بیان مستقل هستیم که جدا از نظام ارزشی فیلم‌سازی هالیوودی، می‌خواهد جامعه‌ی رو به زوال سرمایه‌داری را نقد کند، از گسست در ارزش‌های سرمایه‌داری خبر ‌دهد و شکاف ایدئولوژی را نمایش دهد؟ یا چیز دیگری در جریان است، و فیلم می‌خواهد این شکاف ایدئولوژی را پر کند؟
هزار کلمه برای عکسی که هرگز نگرفتم

هزار کلمه برای عکسی که هرگز نگرفتم

سایت عکاس‌باشی یادداشتی از صفحه فیسبوک نیوشا توکلیان منتشر کرده است که در آن از دیدار با دختری در شمال عراق گزارش می‌دهد؛ دختری که ۲۵ روز در اسارت داعش بوده و سپس توانسته از دست آنان بگریزد.
تلاش سخت توئیتر برای آزادی اطلاعات

تلاش سخت توئیتر برای آزادی اطلاعات

بنا به تصمیم دولت آمریکا، توییتر و هیچ‌کدام از شرکت‌های تکنولوژی آمریکا حق انتشار عمومی درخواست‌هایی که از طرف سرویس‌های امنیتی امریکا دریافت می‌کنند را ندارند، حتی اگر چنین درخواست‌هایی مطرح نشده باشد. درواقع آن‌ها نباید در مورد چنین مسائلی با کاربران خود صحبت کنند. اما توئیتر در مقابل این تصمیم ایستاده‌ و دولت آمریکا را به دادگاه کشانده است.
ما کافى نیستیم

ما کافى نیستیم

در جامعه سرمایه‌دارى، چیزها فقط تا آنجا (به منزله کالا) وجود دارند که چیزى بیش از خودشان باشند: موبایل براى آنکه یک موبایل باشد، باید درعین حال به دوربین هم مجهز باشد، باید بازى‌هاى کامپیوترى هم داشته باشد، در غیر این صورت هر چند هنوز «موبایل» نام دارد، اما رفته رفته از دور خارج مى‌شود. به عبارت دیگر، یک موبایل فقط تا آنجا یک موبایل است که چیزى بیش از موبایل باشد. این نکته در مورد بسیارى از چیزها/کالاهاى دیگر نیز صادق است: خودکارى که فندک هم دارد، دستگاه تلفنى که ساعت را هم نشان مى‌دهد و کوک هم مى‌شود، یا یک کارت اعتبارى اینترنت که چند ساعت اضافه هم دارد و البته وجود انواع جایزه‌ها و بخت آزمایى‌هایى که درون کالاها است نیز پیرو همین منطق است.

وقتی سخن منطقه‌بندی شده است

وقتی سخن منطقه‌بندی شده است

نویسنده: سارا وايتينگ - شبکه متعلق به فضای مجازی است و تا ان جا که سخن را در شکستن محذوراتی که بر آزادی‌اش اعمال می‌شود یاری رساند ابزاری مغتنم است، اما در هر حال راه حلی همه جانبه نخواهد بود، منطقه سخن آزاد ما نیاز به شمایلی نو دارد، شمایلی واجد مرزبندی کمتر و آزادی عملی وسیع‌تر. اگر این شمایل نوستالژیای گنگ و دور از دسترس رویای کافه‌های سیاسی باشد، تعلل و غفلتی است عامدانه در زمانه‌ای که گفت‌وگو و مباحثه، بیرون از دموکراسی‌هایمان منطقه‌بندی شده‌اند.