محققان چینی گروهی از موش‌ها را به سای‌بورگ‌هایی تبدیل کردند که توسط انسان کنترل می‌شوند. آنها موش‌های سای‌بورگ را درون هزارتوهایی پر پیچ و خم قرار دادند. الکترودهایی درون مغز این موش‌ها جاسازی شد که به صورت بیسیم دستوراتی را از یک کامپیوتر دریافت کند. در طرف دیگر این سناریو یک انسان جای گرفت که با گذاشتن یک سربند EEG امواج مغزی‌اش ثبت می‌شد. زمانی که عامل انسانی می‌خواست موش به سمت راست حرکت کند، کافی بود به حرکت دادن دست راست خود فکر کند. کامپیوتر با تحلیل امواج مغزی عامل انسانی و ترجمه‌ی آنها به دستورات معنی‌دار برای مغز موش، آنها را به الکترودها ارسال کرده و موش هم به آن جهت حرکت می‌کرد.
این گروه که نتیجه‌ی کار خود را در نشریه‌ی نیچر منتشر کرده‌اند بارها از عبارت موشِ سای‌بورگ استفاده کردند. این احتمالا از نخستین موارد استفاده از این عبارت در کارهای جدی علمی باشد. سای‌بورگ موجودی است که ابزارهای غیرارگانیک به بدنش اضافه شده باشد. گرچه این نخستین بار است که گروهی با موفقیت چنین کاری را انجام می‌دهد اما تکنولوژی‌هایی که در این تحقیق استفاده شد مدتهاست که وجود داشته‌اند. فناوری ثبت اطلاعات امواج مغزی برای کنترل اندام مصنوعی به مرور جا افتاده و پرطرفدار شده است. رابط‌های مغزی در دهه‌ی اخیر و با رشد امکانات و توانایی‌های پردازشی بسیار قدرتمند شده‌اند. کامپیوتری که از امواج مغزی دستورات را استخراج و ترجمه می‌کند یک رابط مغزی است. در نهایت استفاده از الکترودهای کارگذاشته شده در مغز یکی از روش‌های متداول در ثبت اطلاعات دستگاه عصبی مرکزی است. اما تا کنون کسی به این صورت این تکنولوژی‌ها را به کار نگرفته بود.
حالا مشخص شده است که می‌توان با استفاده از یک رابط مغزی و الکترودها مستقیما دستورات(مفاهیم) را از یک مغز به مغزی دیگر انتقال داد. گرچه نویسندگان مقاله از خطاهای گه‌گاه عامل انسانی گفته‌اند و اینکه پس از تمرین عامل‌های انسانی به شناختی ضمنی از سای‌بورگ دست پیدا می‌کنند که کنترل سای‌بورگ را برایشان آسان‌تر می‌کند.
نتیجه‌ی این تحقیق نگرانی‌هایی هم ایجاد می‌کند. موش‌ها عملا امکان کنترل و تصمیم‌گیری ندارند و تنها عواملی برای اجرای دستورات هستند. اگر نگران هستید که به زودی با انسان‌هایی روبرو شویم که هیچ اختیاری ندارند و یک دانشمند دیوانه یا هوش‌مصنوعی طغیان‌گر آنها را کنترل می‌کند، چندان نگران نباشید. این گام‌های اولیه در مسیری است که می‌تواند دستاوردهای بزرگی برای بشر – و حتی شاید دیگر موجودات – به همراه داشته باشد. البته که دستاوردهای تکنولوژیک چاقویی دو لبه هستند و باید با دخالت اجتماعی جلوی استفاده از آنها به ضرر جامعه‌ی بشری را گرفت.