یک پژوهشگر اجتماعی با استناد بر پژوهش‌های صورت گرفته می‌گوید «۱۷ درصد از ازدواج‌های کشور مربوط به دختران زیر ۱۸ سال است و ۱۴ هزار کودک بیوه زیر ۱۸ سال در کشور وجود دارد». بر اساس آمار ارائه شده توسط کامیل احمدی، ۳۹ هزار و ۶۰۹ نفر (۴/۵ درصد) از کودکانی که در سال ۹۰ ازدواج کرده‌اند ۱۰ تا ۱۴ سال سن داشته‌اند که با روندی افزایشی در سال ۹۱ به بیش از ۴۰ هزار نفر (۴/۹ درصد)، در سال ۹۲ به ۵/۳ و در سال ۹۵ به ۵/۵ درصد رسیده است.

احمدی آماری از فرزندآوری و طلاق کودک همسران نیز ارائه کرده است؛ در سال ۹۴، ۹۷ هزار و ۸۶۲ نوزاد از مادران زیر ۱۹ سال متولد شده‌اند که از این میان، ۱۵۱۱ نفر از مادران زیر ۱۵ سال سن داشتند. بر اساس آخرین سرشماری‌ها، ۹۵ هزار مورد طلاق زیر ۱۹ سال در فاصله سال‌های ۹۰ تا ۹۴ رخ داده است و فقط در سال ۹۴، ۱۲۰۰ کودک زیر ۱۴ سال به آمار کودکان مطلقه کشور افزوده شدند و ۱۴ هزار کودک بیوه زیر ۱۸ سال در کشور وجود دارد.

آمار ارائه شده در مورد ازدواج کودکان زیر ۱۰ سال طی سال‌های ۹۰ تا ۹۴ نشان می‌دهد در سال نود ۲۳۰ کودک، در سال نود و یک ۱۸۷ کودک، در سال نود و دو ۲۰۱ کودک، در سال نود و سه ۱۷۶ کودک و در سال نود و چهار ۱۷۹ کودک زیر ۱۰ سال در کشور ازدواج کردند.

خراسان رضوی با ۶۷۵۹ ازدواج بین ۱۰ تا ۱۴ سال در رتبه اول، آذربایجان شرقی با ۳۳۴۸ مورد، سیستان و بلوچستان با ۲۳۵۵ مورد و خوزستان با ۲۱۵۰ مورد در رتبه‌های بعدی قرار دارند. همچنین استان تهران با ۱۷۴۲ مورد ازدواج کودکان ۱۰ تا ۱۴ سال در رتبه هشتم قرار گرفته است.

بر اساس قوانین بین‌المللی سن کودکی ۱۸ سال است و هر ازدواج زودتر از این سن، کودک همسری نامیده می‌شود. کامیل احمدی گفته است «سیاست‌های اخیر جمعیتی نیز موجب شده تا در برخی از رسانه‌ها از جمله صدا و سیما ازدواج زیر ۱۸ سال تبلیغ شود و به این ترتیب سن ازدواج را به سیاست‌های جمعیتی وصل می‌کنند».