سیلویا فدریچی
بازتولید اجتماعی: در میانه‌ی دستمزد و امور اشتراکی

بازتولید اجتماعی: در میانه‌ی دستمزد و امور اشتراکی

پرسش اساسی این است که چگونه خودگرانی را گسترش دهیم، چگونه روابط همبستگی تازه‌ای شکل دهیم و چگونه بخشی از ثروتی که خود آفریده‌ایم را دوباره به کنترل خود در آوریم.

Theorist, historian and activist Silvia Federici spoke to faculty and students at the Center for African American Studies on Sept. 25.

مبارزه زنان یکی از مبارزات محوری ضدسرمایه‌داری است

سيلويا فدريچی در كتاب خود «كاليبان و ساحره: زنان، بدن و انباشت اوليه» (٢٠٠٤) ساحره‌كشی را شالوده يك نظام سرمايه‌داری می‌داند كه زنان را محدود به خانه و وادار به بازتوليد نيروی كار به‌عنوان كار اجباری بی‌اجرومزد می‌كند. او زمين اصلی مبارزه جنبش زنان را در وجه توسعه اين كار بازتوليدی قرار می‌دهد. اين يك افسانه پريان نيست كه صرفا درباره ساحرگان باشد. امروزه ساحرگان به ديگر زنان و شخصيت‌های مرتبط قابل تعميم‌اند: زنان درمانگر، قابله‌ها، زنان نافرمان، زنی كه جرئت می‌كند تنها زندگی كند، زنان جادوگری كه غذای اربابان را مسموم و بردگان را به شورش ترغيب می‌كردند. سرمايه‌داری از بدو پيدايش با خشم و ترور با اين زنان مقابله كرده است. فدريچی در كتاب «كاليبان و ساحره» سؤالاتی اساسی درباره اين چهره مظهر زنان می‌پرسد: چرا سرمايه‌داری از آغاز نياز داشت جنگی عليه اين زنان به راه بيندازد؟ چرا ساحر‌ه‌كشی يكی از خشن‌ترين و خاموش‌ترين كشتارهای تاريخ بوده است؟ با محكوم‌كردن اين زنان به چوبه دار چه چيزی قرار بود از صفحه روزگار حذف شود؟ چرا می‌توان تناظری ميان آنها و بردگان سياه‌پوست مزارع در آمريكا برقرار كرد؟گفت‌وگوی حاضر به بهانه حضور او در نمايشگاه كتاب بوينوس آيرس با فدريچی انجام شده، كسی كه تاريخ ساحرگان را به كار خانگی زنان پيوند می‌زند و اين دو را در نسبت مستقيم با يكديگر می‌بيند. از نظر فدريچی «فعاليت‌های مرتبط با بازتوليد همچنان زمينه بنيادی مبارزه زنان است، چنان‌كه پيش از اين در جنبش‌های زنان دهه ٧٠ بوده و پيوند دارد با تاريخ ساحرگان».