آرشیو یادداشت‌ها با برچسب

تاریخنگاری دولتی

رضاخان و روح ناشاد نوستالژی

رضاخان و روح ناشاد نوستالژی

نقل است (۱) که در سال ۱۳۰۹، در جریان ملاقات رضاخان از سیستان، وی پا به شهری تماماً نوساز نهاد. شهری با هشت خیابان عریض، مجهز به چراغ برق، با دیوارهایی نوساز و ایوان‌هایی در فاصله‌های متوالی منظم. گویا شاه مدرن‌ساز و مدرن‌پرست ما، بسیار از دیدن این‌همه تازگی و مدرنیته...
مدرنیته ایرانی از منظر جنسیت

مدرنیته ایرانی از منظر جنسیت

تاریخ اجتماعی در سال‌های اخیر عاملیت تاریخی را منحصر به فرادستان و نهادهای اجتماعی و سیاسی نمی‌داند و بیشتر در پی یافتن نقش مردم، گروه‌ها و جریان‌های حذف‌شده در تحولات جامعه است. برخلاف تاریخ‌نگاری از بالا که سلطه‌ای طولانی در تاریخ‌نگاری جهان داشته، تاریخ‌نگاری از...
مسئولیت مورخان آکادمیک بر دوش مورخان عامه‌پسند

مسئولیت مورخان آکادمیک بر دوش مورخان عامه‌پسند

کاوه بیات نمونه روشنی از تاریخ‌پژوه و سندپژوه حرفه‌ای مستقل از نهاد آکادمیک در ایران است. او نه تحصیلات دانشگاهی در رشته تاریخ دارد و نه وابستگی به نهاد دانشگاه. بااین‌حال آثار او در جنبش‌ها و تحولات اجتماعی تاریخ معاصر ایران و تاریخ منطقه قفقاز همواره پژوهش‌هایی...
حکایت زوالِ‌ اخلاقی یا همان تاریخ‌نگاری دولتی

حکایت زوالِ‌ اخلاقی یا همان تاریخ‌نگاری دولتی

«برخی معتقدند محمدرضا پهلوی شخصیت مثبتی بود، اما اگر چنین بود به چه دلیل انقلاب صورت گرفت؟» -محمدرضا ورزی، کارگردان سریال معمای شاه «مجموعه‌ی معمای شاه، به مستندات تاریخی کاملاً وفادار مانده است.» عزت الله ضرغامی، رئیس پیشین صدا و سیما «از قدیم و ندیم گفته‌اند به هر...