از پتر هانتکه که نوبل کوفتش شد تا اولگا توکارچوک که حقش بود!

آرشیو یادداشت‌های

رضا شکرالهی

تعداد مطالب: 3

از پتر هانتکه که نوبل کوفتش شد تا اولگا توکارچوک که حقش بود!

از پتر هانتکه که نوبل کوفتش شد تا اولگا توکارچوک که حقش بود!

نوشته‌های هانتکه درباره‌ جنگ یوگسلاوی در دهه‌ ۹۰ میلادی و سخنرانی‌ای که در مراسم تدفین اسلوبودان میلوشویچ (جنایتکار جنگی) کرد جنجال زیادی به پا کرد.
ساده نوشتن چه مشکل

ساده نوشتن چه مشکل

تا دست‌به‌قلم یا دست‌به‌کیبورد می‌شویم، انگار یکهو سنگ توی دهان‌مان می‌گذارند که زبان گفتارمان را فراموش می‌کنیم و شروع می‌کنیم به پیچیده کردن جمله‌ها و به‌کارگیری هرچه بیشتر واژه‌های اضافه، و در یک کلام: بدنویسی. در هنگام نوشتن نامه‌های اداری و متن‌های روزانه، همان چیزی را بنویسید که می‌گویید، فقط پاکیزه.
چشمک زدن با سبیل افتاده‌ی مردان!

چشمک زدن با سبیل افتاده‌ی مردان!

نویسنده: رضا شکرالهی، حبیب حسینی‌فرد - بر سر استفاده از نقطه‌ویرگول همواره بحث بوده است. آیا نقطه‌ویرگول نشانی منسوخ است؟ در طول تاریخ ادبیات استفاده نویسندگان مختلف از این علامت، همچون نظرات صاحب‌نظران گوناگون در این‌باره متفاوت و متنوع بوده است. برای مثال جین آستن در اثر معروفش «عقل و احساس» که سال ۱۸۱۱ منتشر شده، از این نشانه هر سه جمله یک‌بار، یا به عبارت دیگر، در هر هزار واژه ۱۳ بار استفاده می‌کند. اما در «هاری پاتر و سنگ جادو» که ۱۸۷ سال پس از «عقل و احساس» نوشته شده، جی‌.کی.‌راولینگ در هر ۴۹ جمله تنها یک نقطه‌ویرگول به کار برده است. آیا کاهش تدریجی استفاده از این علامت نشانه‌ی تغییری بنیادی در ادبیات و ساختار نوشتار است؟