دستمزد ۹۹ زیر تیغ کرونا

آرشیو یادداشت‌های

نسرین هزاره مقدم

تعداد مطالب: 20

دستمزد ۹۹ زیر تیغ کرونا

دستمزد ۹۹ زیر تیغ کرونا

کرونا باعث شده که جلسات حداقل دستمزد کارگران برای سال ۹۹ به نتیجه‌ای نرسد و حالا برای کارگران نامشخص بودن دستمزد ۹۹ به نگرانی ابتلا به کرونا هم اضافه شده است.
وقتی خانه نشینی ممکن نیست

وقتی خانه نشینی ممکن نیست

این روزها توصیه‌های بهداشتی در مورد کروناویروس به مردم پیشنهاد می‌کنند از خانه خارج نشوند. اما برای عده بسیاری از جمله زنان دستفروش متروی تهران چنین چیزی ممکن نیست.
هراس کارگران از بیماری و بیکاری

هراس کارگران از بیماری و بیکاری

کسانی هم ناچارند صبح زود از خانه بیرون بیایند، به خاطر هزینه کم از حمل و نقل عمومی استفاده کنند و برای کار در محیط‌های عمومی حضور داشته باشند. آنها هراسی دوگانه از کرونا دارند؛ بیماری و بیکاری.
سهم زنان از تأمین اجتماعی تقریبا هیچ است

سهم زنان از تأمین اجتماعی تقریبا هیچ است

زنان کارگر در اقتصاد غیر رسمی کشور، نه جزو گروه‌های بیمه‌ای خاص هستند که دولت سهم کارفرما را برای آنان بپردازد و نه خود توان پرداخت حق بیمه خویش‌فرما را دارند. آنها هیچ شانسی برای بیمه‌شدن ندارند.
درآمد کارگران فصلی تهران، درد مدام است

درآمد کارگران فصلی تهران، درد مدام است

بدون تردید برای کارگران فصلی هیچ چیز خطرناک‌تر از بیماری‌های ناشی از سالها کار نیست؛ کارگرانی که در دسته‌بندی کارگران برای ایمنی و امید بدون هیچ پشتوانه‌ای، کارگران فصلی در پایین‌ترین طبقه قرار دارند.
آیا تامین اجتماعی در معرض سقوط است؟

آیا تامین اجتماعی در معرض سقوط است؟

آیا سازمان تامین اجتماعی قادر است در سال جاری از پس افزایش 36/5 درصدی مستمری بازنشستگان بربیاید و آیا به راستی شرایط به نقطه‌ای رسیده که استقراض سازمان از بانک‌ها به یک رویه ناگزیر تبدیل شده است؟

رئیس کل سازمان نظام پرستاری کشور: هزینه «پورشه‌سواری برخی پزشکان» را مردمان فرودست می‌پردازند.

رئیس کل سازمان نظام پرستاری کشور: هزینه «پورشه‌سواری برخی پزشکان» را مردمان فرودست می‌پردازند.

علی‌اصغر دالوندی درآمدهای مافیایی حوزه پزشکی را «حلوای شیرینی»می‌داند که تعدادی از پزشکان کشور به هیچ‌وجه حاضر نیستند از خیرش بگذرند؛ بلکه هر روز در فکر شیرین‌تر کردن آن هستند. حلوایی بسیار شیرین، دستپختِ «طرح ناکامِ تحول سلامت». به راستی آیا جز این است که هزینه‌ی حلوای شیرینِ «پورشه‌سواریِ برخی پزشکان» را مردمان فرودست و بیمه‌های در حالِ اضمحلال می‌پردازند؟

آیا می‌توان به اصلاح قانون کار به نفع کارگران امید بست؟

آیا می‌توان به اصلاح قانون کار به نفع کارگران امید بست؟

در آغاز هر سال بحث قانون کار و تناسب دستمزد کارگران با معیشتشان مطرح و با تعیین حداقل دستمزد به فراموشی سپرده می‌شود. حسین اکبری از فعالان کارگری بر این باور است که وقتی نه دولت و نه مجلس کاری برای کارگران نمی‌کنند آن‌ها چاره‌ای جز دخالت آگاهانه و سازمان یافته و مستمر در تعیین سرنوشت خود ندارند.
کارگران هیچ ابزاری برای احقاق حق ندارند

کارگران هیچ ابزاری برای احقاق حق ندارند

آیا مذاکرات مزدی در «شورای عالی کار» و ترکیب این شورا می‌تواند برآورنده‌ی نیازها و ضروریات معیشتی طبقه‌ی کارگر باشد؟ آنهم در شرایطی که ارزش پول ملی یک‌سوم شده و نرخ تورم به اذعان مقامات رسمی، رکوردها را پشت سر گذاشته است. کاظم فرج‌اللهی با انتقاد از ترکیب و ساختار شورای عالی کار می‌گوید: شرایطی فراهم کرده‌اند که الزامات دستمزدی قانون کار اجرا نشود.

چقدر لازم است تا یک خانواده‌ی کارگری بتواند سرپناه داشته باشد؟

چقدر لازم است تا یک خانواده‌ی کارگری بتواند سرپناه داشته باشد؟

چون دستمزد، پایین است، حق مسکن هم پایین است؛ حتی اگر سهم آن در دستمزد بالا برود، بازهم افاقه نمی‌کند؛ در این شرایط، نگاه دولت به مقوله‌ی «حق مسکن» هرچه که باشد، انتظار چند ماهه برای تصویب و اجرای افزایشِ ناقابل حق مسکن نمی‌تواند کارگران را از هیولای اجاره خانه‌های چند میلیونی کلانشهرها نجات دهد.