بررسی‌ها نشان می‌دهد در بازه زمانی سال‌های ۸۴ تا ۹۴ درصد فقر میان کسانی که هیچ بیمه ای نداشتند نسبت به بیمه شدگان تامین اجتماعی ۴۸ درصد بیشتر شده و بیمه شدگان تحت پوشش سازمان تامین اجتماعی نیز ۱۸ درصد فقیرتر شده‌اند.

داوود سوری، اقتصاددان در نشست فقر در ایران گفته طبق تحلیل‌های انجام شده در مورد توزیع درآمد خانوارها در همین بازه زمانی می‌توان گفت در روستاها و شهرها توزیع درآمد مناسب‌تر شده اما متوسط و میانگین آن کاهش یافته است.

در این بازه زمانی همچنین متوسط درآمد نان‌آور کم شده است که این موضوع نشان می‌دهد اقتصاد ایران نتوانسته تولید درآمد کند. به گفته او همچنین از سال ۹۰ به بعد فقر شتاب بیشتری گرفته، در حالی که نابرابری در جامعه کاهش یافته است.

در سال‌های گذشته با شتاب‌گرفتن فقر بین خانواده‌های ایرانیان پیامدهای آن هم هر روز بیشتر مشخص می‌شود. در حال حاضر استان‌هایی مانند خوزستان، سیستان و بلوچستان، کهگیلویه و بریراحمد، هرمزگان و کرمان دچار ناامنی غذایی‌اند. بسیاری از دانش‌آموزان در کشور دچار سوء‌تغذیه‌اند و ۳۰درصد ایرانیان گرسنه‌اند. سیاست‌های خصوصی‌سازی و کاهش حمایت‌های اجتماعی و رفاهی باعث افزایش فقر در کشور شده است.