مطلب پیش‌رو گزارشی از ادامه اعتراضات شهر فرگوسن و ایالت میسوری به ساختار قضایی و پلیسی ناعادلانه و سیاه‌ستیز آمریکاست.

معترضان سیاهپوست آمریکایی شاید از احقاق حقوق شهروندی خود در خیابان ناامید شده باشند، اما همین یأس، آنان را به تاکتیک‌هایی قدیمی و صدالبته موثرتر فراخوانده است. سیاهپوستان آمریکایی که از حضور خیابانی در پی اعلام رای هیات‌منصفه مبنی بر مجرم‌نشناختن پلیس سفیدپوست شهر فرگوسن در قتل «مایکل براون»، نوجوانی سیاهپوست، طرفی نبسته‌اند، اکنون تنها سلاح خود را غیاب در عرصه‌ای دیگر می‌بینند که حیاتش بیش از هرچیز وابسته به حضور آنان است: غیاب در بازار. اگر در دهه ۵۰میلادی این اتوبوسرانی «مونتگمری» بود که به‌علت جداسازی نژادی، هدف بایکوت «مارتین لوترکینگ» و همرزمانش قرار گرفت، اکثر فروشگاه‌های بزرگ میسوری و چند ایالت دیگر نیز روز گذشته و در یکی از پرسودترین روزهای سال مالی خود، نتوانستند روی کیف پول سیاهپوستان آن کشور حسابی باز کنند.

فعالان حقوق سیاهپوست که از ماه‌ها پیش به‌دنبال سازماندهی اعتراضات در این روز بوده‌اند، با حضور در ورودی‌های تعدادی از فروشگاه‌های وال‌مارت در ایالت میسوری و دردست‌داشتن پلاکاردهایی از مردم می‌خواستند تا سنت خرید در این روز را تحریم کنند. پنجشنبه‌شب حدود ۷۵معترض سیاهپوست با راهپیمایی مسالمت‌آمیز و سردادن شعار در داخل فروشگاه وال‌مارتی در «برنت‌وود» حومه «سنت‌لوییس» خشم خود را از رفتار تبعیض‌آمیز دستگاه قضایی آمریکا علیه رنگین‌پوستان اعلام کردند.

جمعه سیاه، فردای روز شکرگزاری که به‌طور سنتی سرآغاز فصل خرید کریسمس در ایالات‌متحده است، شاید هیچ‌گاه همچون امسال نامی برازنده به نظر نمی‌رسید. با وجود آنکه امسال نیز همانند سال‌های پیش، صف‌های طولانی جلو فروشگاه‌هایی که از ساعات آغازین شب درهای خود را روی خریداران می‌گشایند، صحنه‌ای تکراری را رقم زده بود، اما شعار «دست‌ها بالا، خرید نکنید» به فضای فروشگاه‌های وال‌مارت حال و هوای دیگری داده بود. فعالان حقوق سیاهپوست که از ماه‌ها پیش به‌دنبال سازماندهی اعتراضات در این روز بوده‌اند، با حضور در ورودی‌های تعدادی از فروشگاه‌های وال‌مارت در ایالت میسوری و دردست‌داشتن پلاکاردهایی از مردم می‌خواستند تا سنت خرید در این روز را تحریم کنند. پنجشنبه‌شب حدود ۷۵معترض سیاهپوست با راهپیمایی مسالمت‌آمیز و سردادن شعار در داخل فروشگاه وال‌مارتی در «برنت‌وود» حومه «سنت‌لوییس» خشم خود را از رفتار تبعیض‌آمیز دستگاه قضایی آمریکا علیه رنگین‌پوستان اعلام کردند. این معترضان بلافاصله پس از تذکر پلیس، بدون هیچ‌گونه مقاومتی متفرق شده و اعتراضاتی مشابه را در دیگر فروشگاه‌های این شهر برپا کردند. یکی از معترضان در گفت‌وگو با آسوشیتدپرس، از گسترش این اعتراضات به دیگر شهرهای حومه سنت‌لوییس، همچون سنت‌چارلز و منچستر در روز جمعه خبر داده است. این در حالی است که شبکه خبری فاکس گزارش داده حضور سنگین نیروهای پلیس و گارد ملی در اطراف فروشگاه‌های وال‌مارت، مانع از شکل‌گیری تجمعات اعتراضی در شهرهای «میپل‌وود» و «کرک‌وود» بوده است.

سیاهپوستان آمریکایی تنها سه راه برای تغییر پیش‌رو دارند: «رای دهیم، اعتراض کنیم، یا تصمیم بگیریم پول خود را به‌گونه‌ای خرج کنیم تا به قدرت شرکت‌های آمریکایی نیفزاییم.»

«چنجرای‌کومانیکا» استادیار دانشگاه کلمسون که در بین معترضان دیده می‌شد، در گفت‌وگو با شبکه خبری فاکس گفت که اگرچه اعتراضات تا حدودی معطوف به حکم هیات‌منصفه است، اما نباید دیگر اشکال بی‌عدالتی نیز فراموش شود. به نظر می‌رسد آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار که از پس یک تاریخ طولانی و خونین مبارزاتی، هنوز نتوانسته‌اند به حقوق شهروندانی درجه‌اول دست یابند، از نو به سرمنشأ بی‌عدالتی‌های روزمره در قبال خود پی ‌برده‌اند: سرمایه‌داری که به‌طور تناقض‌آمیزی می‌تواند سلاح سرکوب‌شدگان برای دستیابی به عدالت باشد. سیاهپوستان آمریکایی تنها سه راه برای تغییر پیش‌رو دارند: «رای دهیم، اعتراض کنیم، یا تصمیم بگیریم پول خود را به‌گونه‌ای خرج کنیم تا به قدرت شرکت‌های آمریکایی نیفزاییم.» این سخنان «رایان کوگلر» جوان ۲۸ساله‌ای است که با راه‌اندازی کمپین تحریم برای حقوق‌بشر از ماه اکتبر، برای اولین‌بار ایده تحریم جمعه‌سیاه را در ویدیویی به تصویر کشیده است. این کارگردان سیاهپوست که در سال ۲۰۱۳ نیز با ساخت فیلمی درباره خشونت پلیس علیه سیاهپوستان که به کشته‌شدن «اسکار گرانت» ۲۲ساله در اوکلند انجامید، توجه جامعه جهانی را برانگیخته بود، در ویدیوی جدید خود که روی شبکه‌های مجازی منتشر شد، با گذاشتن سرود کریسمس بر تصاویری تدوین‌شده از ضرب‌وشتم جوانان سیاهپوست غیرمسلح به‌دست افسران پلیس، همتایان خود را به تحریم خرید روز جمعه سیاه دعوت کرد. کوگلر در این ویدیو از جامعه سیاهپوستان آمریکایی می‌خواهد تا در این شگفت‌انگیزترین وقت سال، اعتراض خود به خشونت پلیس را به زبانی ابراز کنند که برای همگی قابل‌فهم است: زبان پول.

نظری بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *