skip to Main Content
گفت‌وگو با تورج اتابکی درباره جنبش مشروطه و تجدد در ایران
مشروطه‌خواهان امتیاز ویژه‌ای برای روحانیت قائل نبودند
۲۶ شهریور ۱۳۹۹
تورج اتابکی، پژوهشگر تاریخ، در این گفت‌وگو درباره اهداف و آرمان‌های جنبش مشروطه، و نادیده گرفته شدن «فرودستان» در تاریخ‌نگاری تجدد و نوسازی ایران سخن گفته است.
بیشتر بخوانید
مروری انتقادی بر کتاب «موانع تاریخی رشد سرمایه‌داری در ایران»
«تاریخ غیاب» در تاریخ‌نگاری اشرف از ایران
۲۲ مرداد ۱۳۹۹
کتاب «موانع تاریخی رشد سرمایه‌داری در ایران» نوشته‌ احمد اشرف یکی از آثار مهم جامعه‌شناسی تاریخی در ایران است، جمیل رحمانی در این یادداشت می‌کوشد نگاهی انتقادی به این اثر داشته باشد.
بیشتر بخوانید
نگاهی به برخی دستاوردهای زنان در تاریخ که به نام آنها ثبت نشد
اندیشه‌های ربوده‌شده از زنان
۱۱ تیر ۱۳۹۹
در بحث‌های مربوط به جنسیت و برابری یک استدلال آشنا این است که «پس چرا همه متفکران یا دانشمندان و.. مرد هستند؟» جریان تازه‌ای در تاریخ‌نگاری نشان می‌دهد که بسیاری از دستاوردهای زنان در عمل به نام شوهران یا همکاران مرد آنها ثبت شده است.
بیشتر بخوانید
تناقض بین ضرورت نقد فوتبال و امکان بوطیقای فوتبال
گریزی از فوتبال نیست
۱۸ تیر ۱۳۹۸
کریچلی در«به چه فکر می‌کنیم وقتی به فوتبال فکر می‌کنیم» در پی این ایده است که فلسفه نمی‌تواند درکی از فوتبال به ما بدهد ولی فوتبال می‌تواند درکی از فلسفه و معنای انسان‌بودن در جهان به ما عرضه کند.
بیشتر بخوانید
پاسخ کاوه بیات به پرسش‌هایی دربار چرایی ناتوانی دانشگاه در نوشتن تاریخ
مسئولیت مورخان آکادمیک بر دوش مورخان عامه‌پسند
۳۰ شهریور ۱۳۹۶
کاوه بیات می‌گوید اگر بخش تاریخ معاصر دانشگاه‌ها (در فضایی خارج از فشار سیاسی حاکمان) به وظایف خود عمل کرده بودند، حرف اول و تأثیرگذار در حوزه مشروطیت را ناظم‌الاسلام کرمانی و سیداحمد کسروی نمی‌زدند. این به‌معنای خواروخفیف دانستن حرف‌اولی‌ها نیست؛ صحبتِ روش‌مندی است و دور داشتن حب‌وبغض‌های شخصی.
بیشتر بخوانید
درباره مقاله نئومارکسیسم و بحران جامعه‌نشناسی محمد قوچانی
بازی با فلسفه، شوخی با تاریخ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
۲ آذر ۱۳۹۴
رویکرد نشریاتی که محمد قوچانی سردبیری ‌آن‌ها را بر عهده دارد بارها و بارها از سوی چهره‌های مختلف سیاسی، فرهنگی و فکری مورد نقد قرار گرفته است. بسیاری از این نقدها نیز نوشته‌های خود قوچانی را هدف قرار داده‌اند. سایرا رفیعی در یادداشت پیش رو به شیوه استدلال مورد استفاده قوچانی در نوشته‌هایش پرداخته است. او با بررسی یکی از مقالات اخیر قوچانی در مجله مهرنامه با عنوان «نئومارکسیسم و بحران جامعه‌نشناسی» شیوه استدلال قوچانی را بررسی می‌کند. نویسنده کار قوچانی را شبیه کابینت‌سازی می‌داند که مدام مشغول طبقه‌بندی است. طبقه‌بندی‌ای که در آن نویسنده مجبور است اطلاعات غلط بدهد،‌ بخشی از واقعیت‌ها را نادیده بگیرد، تحریف کند و یا دست و پای مفاهیم و اتفاقات را طوری ببرد که در طبقات کابینت جا شوند.
بیشتر بخوانید
Back To Top
🌗