قطاری که تاریخ می‌برد

آرشیو یادداشت‌های

فرزانه ابراهیم‌زاده

تعداد مطالب: 4

قطاری که تاریخ می‌برد

قطاری که تاریخ می‌برد


اگر افتتاح راه‌آهن سراسری را به عنوان مبدا گسترش مهمترین وسیله حمل‌ونقل به شمار بیاوریم، درست ۹۰ سال است که شرق و غرب و شمال و جنوب ایران با مرکزیت ایستگاه راه‌آهن پایتخت به وسیله خطوط فلزی به هم پیوسته است.
چگونه ممیزان «دلبر» را تبدیل به «خواهر» کردند؟

چگونه ممیزان «دلبر» را تبدیل به «خواهر» کردند؟

«از مجموع ۲۵۷ عنوان کتاب داستان مشروط و غیرمجاز حدود ۲۳۵ عنوان ذیل عنوان رمان آمده است که حدود ۴۵ درصد مشروط و ۵۵ درصد غیرمجاز شناخته شدند.» این بخشی از آمار یک سال صدور مجوز کتاب تنها در زمینه رمان فارسی است؛ آماری از بررسی ۱۴۰۰ سند ممیزی کتاب در سال ۱۳۷۵.
و فلسطین اینگونه قربانی شد

و فلسطین اینگونه قربانی شد

«صلحی که همه صلح‌ها را بر باد داد» یکی از تازه‌ترین کتاب‌هایی است که به شکل‌گیری تفکر صهیونیسم پرداخته است. دیوید فرامکین، نویسنده این کتاب با اشاره به چگونگی باز شدن پای قدرت‌های جهانی به خاورمیانه به بهانه نفت، معتقد است رقابت میان این دولت‌ها برای کسب منافع، فروپاشی امپراتوری عثمانی را سریع‌تر کرد.
از یک‌کلمه حرف هم نمی‌گذشت

از یک‌کلمه حرف هم نمی‌گذشت

۱۳ فروردین امسال دوازدهمین سالروز مرگ کاوه گلستان عکاس و فیلم‌ساز بود. او در سال ۸۲ هنگام انجام ماموریت تصویر‌برداری برای شبکه خبری بی بی سی بر اثر انفجار مین در هفته اول حمله آمریکا به عراق حوالی سلیمانیه در گذشت. از او مجموعه‌ عکس‌های ارزشمندی به یادگار مانده است که یکی از مهم‌ترین این پروژه‌ها «مجموعه سه گزارش درباره روسپی، مجنون و کارگر»، بین سال‌های ۱۳۵۵-۱۳۵۶ تولید شد. گلستان در مستند خود با نام ثبت حقیقت می‌گوید: «من می‌خواهم صحنه‌هایی را به تو نشان دهم که مثل سیلی به صورتت بخورد و امنیت تو را خدشه‌دار کند و به خطر بیندازد. می‌توانی نگاه نکنی، می‌توانی خاموش کنی، می‌توانی هویت خودرا پنهان کنی، مثل قاتل‌ها، اما نمی‌توانی جلوی حقیقت را بگیری، هیچ کس نمی‌تواند.» نوشته‌ پیش‌رو گفتگوی شرق با همسر کاوه گلستان، هنگامه گلستان (جلالی) است.