روزنامه اطلاعات در تاریخ ۸ فروردین سال ۱۳۵۷ از موافقت و همکاری کشورهای اروپایی برای احداث چندین نیروگاه اتمی در ایران خبر داد. قرار بود این نیروگاه‌ها در ابتدای دهه شصت به بهره‌برداری برسند که با پیش‌آمدن انقلاب متوقف شدند.

تلاش برای اتمی شدن ایران با ارجاع به فردای بدون نفت ایران و رقابت با قدرتهای جهانی توجیه می‌شد. اسدلله علم در یادداشت‌های خصوصی‌اش به مساله اتمی شدن اسرائیل هم اشاره کرده و به شاه گفته اگر اسرائیل بمب اتم بسازد ما نیز باید به آن مجهز شویم. به ادعای علم شاه هم با این موضع موافق بوده است.

اقدام برای اتمی کردن ایران، با توجه به وضعیت اقتصادی کشور که با بحران‌های ناشی از کاهش قیمت نفت روبرو بود و همچنین نابرابری اقتصادی شدید حاکم، مورد انتقاد مخالفان شاه قرار گرفت.