شکایت‌نامه سهراب شهید ثالث

شکایت‌نامه سهراب شهید ثالث

از سهراب شهید ثالث در نگاهی کلیشه‌ای و سیاست‌زده ـ که او در تمام عمرش برای رهایی از آن کوشید ـ با عنوان هنرمند «تبعیدی» یا «مهاجر» یاد می‌شود. آن‌چه می‌خوانید، حاصل تلاش مریم پالیزبان است برای نور انداختن بر برخی نقاط مهمِ دوره دوم فعالیت‌های سهراب شهید ثالث.

عروسی خون در زیر آوار

عروسی خون در زیر آوار

تنها سرمایه این خانواده‌ها این بود كه اون شوهر، اون برادر، اون پدر، شب برمی‌گرده خونه. الان دیگه برگشت به خونه‌ای نیست، و چی جاشو گرفته؟ فقدان. وقتی قرار شد دیه بدن، خیلی‌هاشون گفتن ما این پولو نیاز نداریم، پولتونو ببرین، مردمون رو، پدر بچه‌هامونو برگردونین.

دستفروشان، تشکل صنفی می‌خواهند

دستفروشان، تشکل صنفی می‌خواهند

محمد که در خیابان دستفروشی می‌کند، می‌گوید :«همه شغل‌مان را «آسیب» می‌بینند در حالی‌که این شغل هم زیبایی‌های خودش را دارد. ما که رشوه می‌دهیم و برخورد تند هم می‌بینیم، پس چرا دستکم شغل‌مان را رسمی نمی‌کنند.»

به سرنوشتت عشق بورز

به سرنوشتت عشق بورز

دولتی که گیرم نیت نیک دارد، عقلانی است، و تدبیر می‌داند، اگر به اندرزهای صندوق بین‌المللی پول اتکا کند و طبقات فرودست را زیرعنوان «فرودستان» یارانه‌بگیر دست‌کم بگیرد، نهال یک بناپارتیسم دیگر را در زمین سیاست بی‌رحم معاصر نشانده است.

تهران و سائوپائولو؛ این شهر برای کیست؟

تهران و سائوپائولو؛ این شهر برای کیست؟

تهران و سائوپائولو هردو در یک مسیر قرار دارند. تهران هم با اصرار بر تعدیل ساختاری و سیاست آزادسازی اقتصاد شهر و استثمار هرچه بیشتر کارگران آن و در نتیجه افزایش شکاف طبقاتی، نسبت به وضعیت فقرای شهری خود بی‌توجه است.

آیا باید خود را تکرار کنیم؟

آیا باید خود را تکرار کنیم؟

پرسش اصلی شهروندان در انتخابات شوراها -و شاید هر انتخابات دیگری- این نیست که: چطور رأی بدهیم که اصلاح‌طلبان پیروز شوند؟ پرسش اصلی این است: چگونه می‌توان تهران را از شهر مرگ به شهری برای زندگی و ایران را از سرزمین فساد و تبعیض به جایی بهتر و انسانی‌تر تبدیل کرد؟

باتلاق یکدستی باز هم اصلاح‌طلبان را می‌بلعد؟

باتلاق یکدستی باز هم اصلاح‌طلبان را می‌بلعد؟

به اعتقاد اصلاح‌طلبان رقابت گروه‌های مستقل با این گروه سیاسی به نفع جریان اصولگرا تمام می‌شود و باعث ورود اعضای «غیرخودی» به شورای شهر می‌شود. اما حضور افراد «غیرخودی» در شورای شهر چه ضرری دارد؟ برای پاسخ به این پرسش باید کارنامه یکی از دوره‌های شورای شهر تهران را مرور کنیم که تمام اعضای آن را اصلاح‌طلبان تشکیل می‌دادند.

جهانی بدون کار چه شکلی خواهد بود؟

جهانی بدون کار چه شکلی خواهد بود؟

به پرسش کشیدن کار، همچون تمام موجودیت‌های عمده نهادی – قانون، زندان، آموزش – به معنای مداخله کردن در خودِ واقعیت است. مثلاً در مورد قانون، زندان و آموزش تقریباً هرگز «زمان مناسبی» برای صحبت از اصلاح یا برچیدن ساختارهای موجود نیست.

«انتخابات برای ما چیزی ندارد»

«انتخابات برای ما چیزی ندارد»

«من تا به حال رأی نداده‌ام. اصلا نمی‌دانم شناسنامه‌ام کجاست. حق؟ رأی دادن حق است؟ از کی تا حالا حق ما مهم شده؟ یک زنی مثل من بیشتر باید فکر خانه باشد. من حقم این است که گشنه نمانم، که می‌مانم. وگرنه انتخابات برای من چیزی ندارد.»