دیوانه آن‌هایی هستند که هنوز «می‌توانند»

آرشیو یادداشت‌ها با برچسب

سرمایه‌دارى

تعداد مطالب: 17

دیوانه آن‌هایی هستند که هنوز «می‌توانند»

دیوانه آن‌هایی هستند که هنوز «می‌توانند»

افسردگی و خودکشی دو مفهموم کلیشه‌زدایی نشده در بسیاری جوامع‌اند. اما آیا این اطلاعات غلط و ناقص در راستای تثبیت وضع موجود عمل می‌کنند؟
گریزی از فوتبال نیست

گریزی از فوتبال نیست

کریچلی در«به چه فکر می‌کنیم وقتی به فوتبال فکر می‌کنیم» در پی این ایده است که فلسفه نمی‌تواند درکی از فوتبال به ما بدهد ولی فوتبال می‌تواند درکی از فلسفه و معنای انسان‌بودن در جهان به ما عرضه کند.
به‌راه انداختن جنگ روی کره‌ زمین

به‌راه انداختن جنگ روی کره‌ زمین

جان بلامی فاستر، این مقاله را در شماره‌ ویژه‌ مهندسی زمین «علم برای مردم» به‌عنوان اعلان راه‌اندازی مجدد مجله، نوشت. این‌که چگونه مهندسی اقلیم[۱]با همدستی سرمایه‌داری زمین را خلاقانه تخریب کرده‌اند؟
درباره بحران، نولیبرالیسم و انباشت سرمایه در ایران

درباره بحران، نولیبرالیسم و انباشت سرمایه در ایران

مراد فرهادپور و پرویز صداقت در گفتگوی زیر به رابطه اقتصاد و سیاست، نولیبرالیسم در ایران، بحران‌های داخلی و خارجی و نسبت آنها با تغییر سیاسی، چشم‌اندازهای کوتاه‌مدت و درازمدت و تحلیل جنبش‌های اجتماعی امروز ایران می‌پردازند. هر دو معتقدند برون‌رفت از بحران‌های ساختاری فعلی بدون تغییر سیاسی ممکن نیست و هر دو بر ضرورت مبارزه دموکراتیک ضدسرمایه‌داری تأکید می‌کنند.
دموکراسی یک فانتزی است

دموکراسی یک فانتزی است

جودی دین نظریه‌پرداز سیاسی و متفکر 56ساله آمریکایی است که در «کالج هوبارت و ویلیام اسمیت» نیویورک علوم سیاسی تدریس می‌کند و سردبیر مجله «Theory & Event‏‏» است. او نظریه‌ شناخته‌شده‌ای دارد به نام «سرمایه‌داری ارتباطی». در نظر او، سرمایه‌داری و دموکراسی در یک شکل واحد نولیبرالی ادغام شده‌اند. او این تصور را که صرف وبلاگ‌نویسی یا توییت‌کردن، کامنت‌گذاشتن در وب‌سایت‌ها و چت‌روم‌های اینترنتی فی‌نفسه مداخله و کنشی سیاسی است از ریشه نقد می‌کند و معتقد است بخشی از جریان چپ‌ به‌جای شیوه سازماندهی و درک عمیق وضع موجود، مسحور چیزی شده‌ که او «سرمایه‌داری ارتباطی» می‌نامد؛ یعنی تمایل به گردش و انتشار بیهوده اخبار به خاطر نفس این گردش. از جودی دین بیش از ۱۰ کتاب منتشر شده که ازجمله آنها می‌توان به «همبستگی غریبه‌ها» (۱۹۹۶)، «فمینیسم و دموکراسی جدید» (۱۹۹۷)، «دموکراسی و فانتزی‌های نولیبرال دیگر: سرمایه‌داری ارتباطی و سیاست چپ» (۲۰۰۹)، «نظریه وبلاگ» (۲۰۱۰)، «افق کمونیستی» (۲۰۱۲) و «جمعیت‌ و حزب» (۲۰۱۶) اشاره کرد.