مسئله زبان و دسترسی آزاد به پژوهش‌های دانشگاهی

آرشیو یادداشت‌ها با برچسب

زبان‌شناسی

تعداد مطالب: 16

مسئله زبان و دسترسی آزاد به پژوهش‌های دانشگاهی

مسئله زبان و دسترسی آزاد به پژوهش‌های دانشگاهی

نوشتن متون علمی به زبان انگلیسی، در خدمت قطبی بودن جهان و به ضرر تولید و انتشارِ دانش در زبان‌های غیرانگلیسی بوده است؛ آیا توزیع رایگان آنلاین این متون به زبان‌های محلی، می‎تواند راهگشای ما باشد؟

زبان‌شناسی زیست‌محیطی

زبان‌شناسی زیست‌محیطی

پروفسور پیتر مولهاوسلر استاد بازنشستۀ زبان‌شناسی دانشگاه آدلاید استرالیا است. متولد فرایبورگ آلمان بوده و در آفریقای جنوبی (دانشگاه استلنبوش)، بریتانیا (دانشگاه ریدینگ) و استرالیا (دانشگاه ملی استرالیا) تحصیلات خود را انجام داده است. او در دانشگاه فنی برلین و نیز دانشگاه آکسفورد سابقۀ تدریس دارد.


مولهاوسلر از سال۱۹۹۲ استاد و عضو مؤسس رشتۀ زبان‌شناسی همگانی در دانشگاه آدلاید استرالیا بوده است. زمینه‌های اصلی پژوهش‌های او عبارتند از: زبان‌های پیجین و کریول، زبان‌های بومی استرالیا، دستور ضمایر، و زبان‌شناسی زیست‌محیطی. مولهاوسلر نویسندۀ یکی از نخستین کتاب‌ها در زمینۀ مطالعات زبان‌های کریول (زبان‌شناسی زبان‌های پیجین و کریول، ۱۹۸۶) است و همچنین دو کتاب در زمینۀ مطالعات زبان و محیط زیست دارد؛ کتاب اول گفتمان سبز: مطالعه‌ای بر گفتمان‌های زیست‌محیطی (۱۹۹۹) - به همراه رام هرِی و ینس بروکمایر - و کتاب دیگر او در این زمینه، زبانِ محیط زیست و محیط زیستِ زبان: دوره‌ای در زبان‌شناسی زیست‌محیطی (۲۰۰۳) است. او به همراه استیفن وورم و دارل ترایون اطلس زبان‌های ارتباط بینافرهنگی در اقیانوس آرام، آسیا و آمریکا (۱۹۹۶) را تألیف کرده است. مولهاوسلر در مجموعۀ بزرگ کتاب راهنمای زبان‌شناسی زیست‌محیطی روتلج به ویراستاری آلوین فیل و هرمین پنز (۲۰۱۷) مشارکت داشته است.


با توجه به تحقیقات میدانی خود در جزایر نورفوک، او همچنین در زمینۀ علوم قومی و به طور خاص در بوم‌شناسی قومی زبانی - مطالعۀ نام‌های گونه‌های گیاهی و جانوری در جوامع سنتی - پژوهش‌هایی داشته است. آنچه در ادامه می‌آید گفتگویی کوتاه با پیتر مولهاوسلر در رابطه با زبان‌شناسی زیست‌محیطی است.

فارسی و لهجه‌های نداشته‌اش

فارسی و لهجه‌های نداشته‌اش

علی یونسی، مشاور رئیس جمهور در امور قومیت‌ها به تازگی در مورد لزوم برخورد با قوم‌گرایی زده‌ صحبت کرده است. محسن مهدوی مزده، دانشجوی دکتری زبان‌شناسی در یادداشت زیر به برخی اشتباهات سخنان یونسی درباره زبان‌ها پرداخته، اشتباهاتی که در عرصه عمومی و سیاسی نیز رواج دارند. اشتباهاتی نظیر اینکه همه زبان‌های موجود در ایران را «لهجه‌هایی» از فارسی بدانیم.
بحران در دپارتمان زبان و ادبیات فارسی

بحران در دپارتمان زبان و ادبیات فارسی

کلاس‌های ادبیات فارسی در دانشگاه‌ها در حد تبیین معانی لغت‌ها و ترکیب‌ها تقلیل یافته است و استاد چیزی است در حد فرهنگ لغت «معین» به اضافه‌ معلم عروض و قافیه و آرایه‌های ادبی در دبیرستان.
آینده فارسی نوشتاری، فارسی گفتاری است

آینده فارسی نوشتاری، فارسی گفتاری است

به احتمال زیادی فارسی نوشتاری در آینده نه چندان دور (که البته در مقیاس عمر زبان‌ها همچنان یعنی چندصد سال) در ایران خواهد مرد. این که مردم به یک زبان حرف بزنند و به زبان دیگری بنویسند ذاتا پدیده ناپایداری است. از دیدگاه نظری انتظار می‌رود چنین وضعیتی پس از مدتی شکست بخورد. مثال عملی بارز لاتین است.
فارگلیسی؛ خودباختگی یا طبیعت زبان

فارگلیسی؛ خودباختگی یا طبیعت زبان

زبان آمیخته حاصل زندگی دو فرهنگی و چندفرهنگی است و از آغاز تمدن انسان وجود داشته است. آیا می‌‏توان افرادی را که از زبان آمیخته در ارتباطات روزمره خود استفاده می‌‏کنند سرزنش کرد یا این طبیعت زبان است؟