ادبیات چه می‌تواند بکند؟

آرشیو یادداشت‌ها با برچسب

ادبیات

تعداد مطالب: 56

ادبیات چه می‌تواند بکند؟

ادبیات چه می‌تواند بکند؟

نویسنده: طاهر بن جلون - آفرینش ادبی کانون توجهش را بر وضعیت بشر متمرکز می‌کند و عبارت است از پیوستن به آن وضعیت، پیگیریِ زمین‌لرزه‌هایش، یافتن نشان و اثری از امید و نوشتار. به نظر می‌رسد همین جنایت علیه بشریت است که دیگر باید وارد ادبیات شود. قاتلان همیشه هستند و تعداد کسانی که در تختخواب خود نمی‌میرند بی‌شمار است. نویسنده چاره‌‌ای ندارد جز این‌که با این مسائل درگیر شود. او می‌نویسد، زیرا تکلیفش نوشتن است و اگر امکان‌اش باشد باید این کار را با حداکثر صداقت و در نهایت امید، با قریحه‌ی خویش انجام دهد.

دموکراسی رادیکال هوشنگ گلشیری

دموکراسی رادیکال هوشنگ گلشیری

فرقی نمی‌کند گلشیری در باب انقلاب چه در سر داشت، نثر او تجسم لحظه گسست انقلابی است، تجسم موقعیتی است که در آن منطق برابری بر جمع حاکم می‌شود و به جای تکثر، سیاست (در این‌جا زبان) به همگان صدای واحد می‌بخشد. همین ایراد به منتقدان کنراد و ناباکوف و سلین نیز وارد است. آنان به محتوای اثر و حرف‌های خالقش متوسل می‌شوند، از سخنرانی ناباکوف درباره‌ی لنین یا متنی که سلین در دفاع از یهودستیزی نوشت مدد می‌گیرند و فاشیسم و نژادپرستی را در ادبیات کشف می‌کنند. این‌ها به نقد ربطی ندارد

چشمک زدن با سبیل افتاده‌ی مردان!

چشمک زدن با سبیل افتاده‌ی مردان!

نویسنده: رضا شکرالهی، حبیب حسینی‌فرد - بر سر استفاده از نقطه‌ویرگول همواره بحث بوده است. آیا نقطه‌ویرگول نشانی منسوخ است؟ در طول تاریخ ادبیات استفاده نویسندگان مختلف از این علامت، همچون نظرات صاحب‌نظران گوناگون در این‌باره متفاوت و متنوع بوده است. برای مثال جین آستن در اثر معروفش «عقل و احساس» که سال ۱۸۱۱ منتشر شده، از این نشانه هر سه جمله یک‌بار، یا به عبارت دیگر، در هر هزار واژه ۱۳ بار استفاده می‌کند. اما در «هاری پاتر و سنگ جادو» که ۱۸۷ سال پس از «عقل و احساس» نوشته شده، جی‌.کی.‌راولینگ در هر ۴۹ جمله تنها یک نقطه‌ویرگول به کار برده است. آیا کاهش تدریجی استفاده از این علامت نشانه‌ی تغییری بنیادی در ادبیات و ساختار نوشتار است؟
نگاهی به دو اثر از غلامحسین ساعدی*

نگاهی به دو اثر از غلامحسین ساعدی*

ساعدي در «شب‌نشيني باشکوه» نخستين سنگ بناي جهان اوهام و اشباح و مردگان را مي‌گذارد؛ جهاني که رفته‌رفته در کارهاي بعدي او قوام مي‌يابد و در کتاب‌هايي چون «عزاداران بيل» و «واهمه‌هاي بي‌نام‌و‌نشان» قوام مي‌يابد و ساعدي را به عنوان بهترين شبح‌نگار ادبيات معاصر ايران تثبيت مي‌کند و «ترس و لرز» - ديگر کاري که اين روزها از ساعدي تجديد‌چاپ شده است - بعد از اينهاست که با صورتک‌هاي بهت‌زده‌اش از راه مي‌رسد. «ترس و لرز» را مي‌توان آشکارا دنباله «عزاداران بيل»، منتها اين‌بار در جغرافيايي متفاوت، به شمار آورد.
تسویه‌حساب نویسنده با زندگی

تسویه‌حساب نویسنده با زندگی

نسخه‌ی انگلیسی «بی‌اهمیت‌ترین زندگینامه‌ی دنیا» تا امروز بیش از یک میلیون نسخه فروش رفته، کتابی که نویسنده‌اش آن را در شش جلد منتشر کرده، کتابی که اواخر ۲۰۰۹ منتشر شده و تا امروز سه جلدش به انگلیسی ترجمه و فعلاً به ۲۲ زبان دنیا منتشر شده. کارل اوه نویسگور دیوانگی‌ای کرده که احتمالاً به ذهن هیچ‌کس جز این نروژی عجیب‌وغریب نمی‌رسد، او لحظه‌‌به‌لحظه‌ی زندگی خصوصی‌اش را در شش جلد نوشته، رمانی که باید آن را گونه‌ای زندگینامه‌ی خودنوشت دانست؛ این کتاب حجیم تمام زندگی خصوصی او و هر آنچه از ذهن بی‌اهمیتش گذشته در خود جای داده است.

سفرنامه فلسطین

سفرنامه فلسطین

نویسنده: کریستیان سالمون | در سال ۲۰۰۲ میلادی هیئتی از سوی پارلمان بین‌المللی نویسندگان برای دیدار با محمود درویش به فلسطین سفر کرد. این سفرنامه‌ای است که کریستیان سالمون در سال ۲۰۰۲ از این سفر نوشته است.