سنت بومی ادبیات پلیسی نداریم

آرشیو یادداشت‌ها با برچسب

ادبیات

تعداد مطالب: 56

سنت بومی ادبیات پلیسی نداریم

سنت بومی ادبیات پلیسی نداریم

کاوه میرعباسی در وهله اول مترجمی است چیره‌دست؛او که آشنایی خود با ادبیات آمریکای لاتین را به خواندن متن فرانسوی «آقای رئیس‌جمهور» میگل آنخل آستوریاس ارجاع می‌دهد، بعدها به آمریکای لاتین و زبان اسپانیولی سوق داده می‌شود؛ حاصل تلاش دو دهه زیستن در ترجمه، ترجمان بیش از 40 عنوان کتاب از زبان‌های فرانسوی، انگلیسی و اسپانیایی است که بیشترین آنها سهم انسان آمریکای لاتین و زبان اسپانیایی است. اما جدای از ترجمه، میرعباسی داستان‌نویس چیره‌دستی نیز است؛ گویای این حرف هم رمان «سین مثل سودابه» است که در بطن خود، از انتخاب اسم گرفته تا چرخش‌های داستانی و ورود شخصیت‌های فراوان به داستان، همه و همه گویای قلمی توانا از نویسنده‌‌ای تواناست. ادبیات پلیسی دروازه ورود خوانندگان جدیدی است که می‌خواهند تمرین کلمه و تفکر در خلوت و سکوت کنند. «سین مثل سودابه» به شدت کشش داستانی دارد، رهایت نمی‌کند و نمی‌توانی کتاب را زمین بگذاری. به جرات می‌توان گفت که ما در ادبیات‌مان ادبیات پلیسی به‌معنای واقعی کلمه نداریم. برای همین باید به کاوه میرعباسی تبریک گفت که توانسته نیازهای خواننده امروزی را پاسخ گوید. رمان «سین مثل سودابه» کتاب اول از سری هفت‌گانه‌‌ای است که میرعباسی در ادامه منتشر خواهد کرد. این رمان به تازگی از سوی نشر «افق» منتشر شده است.
 
تغزل‌شدن زوزه

تغزل‌شدن زوزه

آثار رضا براهنی بعد از سال‌ها در نوبت چاپ و تجدید چاپ قرار گرفته‌اند و بدین ترتیب فرصت بازخوانی و نقد و بررسی این آثار فراهم شده است. آنچه در پی می‌آید حاشیه‌نویسی «خلیل درمنکی» است بر «چاه به چاه» رضا براهنی که این روزها تجدید چاپ شده است.

از سرزمین اسطوره و سیب‌زمینی

از سرزمین اسطوره و سیب‌زمینی

تری ایگلتون در فصلی از کتاب «مقدمه‌ای بر رمان انگلیسی» که در سال 2005 منتشر کرده است درباره جیمز جویس مواردی را مطرح می‌کند که تا کنون کم‌تر مورد توجه قرار گرفته‌است. به‌ویژه آن‌که تأثیر وضعیت اجتماعی و سیاسی ایرلند را بر تولیدات ادبی نویسندگان ایرلندی و در این مورد خاص، جیمز جویس بررسی می‌کند.

آقای سلینجر لطفا توی صف

آقای سلینجر لطفا توی صف

سالی ۴۷ بار منتشر می‌شود، در وانفسای تعطیلی نسخه‌های کاغذی مجلات این یکی حسابی جاپایش سفت است، یک نسخه‌ی اینترنتی دارد که هر روز کلی یادداشت و تحلیل خواندنی به‌روز می‌کند و یک نسخه‌ی کاغذی که هفته‌ای یک‌بار درمی‌آید. دسامبر ۲۰۱۳، ناشر مجله اعلام کرد که تیراژ نسخه‌ی کاغذی‌شان یک میلیون و  ۵۵ هزار و ۵۴۲ است، مجله‌ای که برای یک داستان کوتاه حدود هشت‌هزار دلار می‌پردازد، به حساب ما می‌شود ۲۴ میلیون تومان و سالی هم به پنجاه و چند نویسنده این رقم را می‌دهد، بعضی شماره‌های مجله هست که بیشتر از یک داستان در آن چاپ می‌شود. اهمیت مجله‌ی نیویورکر برای حق‌التحریری که به داستان‌نویسان می‌پردازد نیست، هرچند رقم کلمه‌ای یک دلار و پنجاه سنت پول کمی نیست ولی نان «نیویورکر» به نام آغشته است. 

قهرمانی که به اسم کوچک صدایش می‌زنند

قهرمانی که به اسم کوچک صدایش می‌زنند

در ماه‌می‌ ۲۰۰۳ یکی از شبکه‌های تلویزیونی روسیه موسوم به «رسیا»، با پخش سریالی اقتباس‌شده از رمان «ابله» داستایوسکی، هیاهویی به‌ پا کرد و به مدت چندهفته افکارعمومی این کشور دستخوش تلاطمی نابهنگام شد. داستایوسکی، «ابله» را در ۱۸۶۸ نوشته بود و برای هیچ‌کس باورکردنی نبود که رمانی متعلق به بیش از یک‌قرن پیش تا این حد فکر آدم‌ها را به خود مشغول کند. اما چه چیزی در درون اثر داستایوفسکی یا شرایط روسیه چنین استقبالی را ممکن کرد؟

ادبیات و لیترالیسم

ادبیات و لیترالیسم

نویسنده: ادوارد سعید | ادبیات در واقع به چه معناست؟ این پرسش یکی از قدیمیترین و مناقشه‌برانگیزترین مباحث حل نشده تاریخ فرهنگ است. در بسیاری از سنت های فرهنگی، ادبیات و فراتر از آن شاعران و هنرمندان به دیده شک و تردید نگریسته می شوند چرا که تنها با نمودهایی از واقعیت سر و کار دارند که چندان با ملاحظات اخلاقی معمول و امر حقیقت پیوندی ندارد. 

پاساژ ایده‌ها

پاساژ ایده‌ها

کتاب «شعارنویسی بر دیوار کاغذی» امیر احمدی‌آریان که شامل دو نقد بلند او بر وضعیت ادبیات داستانی معاصر ایران به ویژه در دهه هشتاد است، گفتگوهای بسیاری را در حوزه نقد ادبی برانگیخته است. یادداشت پیش‌رو تحشیه‌ی خلیل درمنکی است در روزنامه شرق بر این کتاب
تخیل بخشی از واقعیت است

تخیل بخشی از واقعیت است

در این نوشته ناتورالیسم در آثار دو نویسنده‌ی برجسته‌ی ایرانی، صادق چوبک و علی اشرف درویشیان مقایسه می‌شود. نویسنده بر این باور است که حتی نویسندگان ناتورالیسم هم شیوه‌های متفاوتی از واقعیت و وضعیت عینی را روایت می‌کنند.
نمی‌خواستم نویسنده باشم

نمی‌خواستم نویسنده باشم

نویسنده: ساموئل بکت | متن پيش روی شما، گزيده‌ای از مصاحبه‌هایی است كه جيمز نولسون با ساموئل بكت انجام داده و در كتابي به نام «بكت به ياد مي‌آورد/يادمان بكت: يك قرن بزرگداشت» منتشر شده است. اين گزيده‌ی بخشی از خاطرات نويسنده با جيمز جويس است كه در جوانی رابطه‌ی بسيار نزديك و دوستانه‌ای با او داشته است.
جعفر و پیتر و گلی

جعفر و پیتر و گلی

امیلی امرایی گزارش‌های کوتاه و هفتگی‌اش از بازار کتاب را برای وبلاگ ماهنامه شبکه آفتاب می‌نویسد، گزارش‌هایی که احتمالا به خاطر حرفه‌ی نویسنده، بر کتاب‌های مرتبط با «ادبیات داستانی» تمرکز دارد.