skip to Main Content
هیولای کنترل
۲۲ مهر ۱۳۹۳
بهرنگ صدیقی در مصاجبه‌ی زیر در مورد نظام‌های کنترلی موجود در سرتاسر جهان، آن را هم‌چون هیولایی دو سر می‌داند که از یکسو در خدمت منطق بازار و از سوی دیگر به دنبال تثبیت سیاسی دولت‌های حاکم است. وی از تاثیرات آشکار شدن هرچه بیشتر این نظام‌های کنترلی سخن می‌گوید، و اینکه آیا اساسا در چنین فضایی سیاست مردمی قادر به نقش بازی کردن است؟
بیشتر بخوانید
گزارش «شهروند» از مرگ تدریجی مردم و تولد کودکان معلول در چند صد متری صنایع بزرگ در اراک
داغ فرزندان مرده روی دل‌های کزاز
۲۲ مهر ۱۳۹۳
دو‌هزار و ٢٠٠نفر با نفس‌های بریده روی زمین‌های آلوده، ذرت و یونجه می‌کارند و زمینِ زیر پایشان و روزگارشان، سیاه مثل آبیِ آسمانی که هیچ پیدا نیست.
بیشتر بخوانید
۱۲ هزار خارجی در اردوگاه «داعش»
جوانان اروپایی خون‌آشام واقعی دوست دارند
۲۰ مهر ۱۳۹۳
روزگاری تئوریسین‌های آمریکایی می‌گفتند برای مبارزه با بنیادگرایی در افغانستان باید همه کوچه‌ها و خیابان‌ها را پر از سینما و مراکز فرهنگی کرد و آنقدر سرگرمی و رفاه اجتماعی ایجاد کرد که دیگر طالبان جذابیتی نداشته باشد، اما به نظر این ایده حتی درباره اروپای غرق در سرگرمی و امکانات فرهنگی هم جواب نداده است. 12هزار خارجی همراه تروریست‌های داعش شده‌اند، جدای از روس‌ها و چچنی‌ها که بی‌شمارند، شورشیانی از آمریکا، بریتانیا، آلمان و دیگر کشورهای اروپایی همراه زنگی‌های مست، غیرنظامیان را در سوریه و عراق سر می‌برند و در فیلم‌هایی که در اینترنت منتشر می‌شود، این‌بار، این انگلیسی‌سلیس با لهجه بریتیش و آمریکایی است که مسوولان امنیتی کشورهای اروپایی و آمریکا را نگران کرده است و سوالی که مدام مطرح می‌شود: با اینها چه باید کرد؟
بیشتر بخوانید
وجدان نوبل
۱۹ مهر ۱۳۹۳
جایزه نوبل معتبرترین جایزه‌ی علمی است که به یک دانشمند تعلق می‌گیرد. جایزه نوبل در سال ۱۸۹۵، به وصیت کارخانه‌دار و شیمیدان سوئدی، آلفرد نوبل که بیشتر او را به دلیل ابداع دینامیت می‌شناسند، پایه‌گذاری شد. در سال ۱۹۰۱ میلادی، نخستین جوایز این بنیاد اهدا شد. طبق وصیت وی، پنج جایزه به‌طور سالانه در رشته‌های فیزیک، شیمی، فیزیولوژی و پزشکی، ادبیات و صلح؛ به افرادی تعلق می‌گیرد که بیشترین خدمت را به بشر کرده باشند.
بیشتر بخوانید
جنبش‌های اجتماعی آمریکای لاتین؛ «مادران میدان مایو»
۱۷ مهر ۱۳۹۳
نویسنده: کیث ریچاردز - در زمان حکومت دیکتاتوری نظامی در آرژانتین، افرادی ناپدیدی می‌شدند که درباره‌ی آنها تنها می‌شد به حدس و گمان‌ها و ردپاها رجوع کرد. مادران این ناپدیدشدگان اعضای اصلی جنبش «مادران میدان مایو» را تشکیل می‌دادند.
بیشتر بخوانید
ما کافى نیستیم
۱۶ مهر ۱۳۹۳

در جامعه سرمایه‌دارى، چیزها فقط تا آنجا (به منزله کالا) وجود دارند که چیزى بیش از خودشان باشند: موبایل براى آنکه یک موبایل باشد، باید درعین حال به دوربین هم مجهز باشد، باید بازى‌هاى کامپیوترى هم داشته باشد، در غیر این صورت هر چند هنوز «موبایل» نام دارد، اما رفته رفته از دور خارج مى‌شود. به عبارت دیگر، یک موبایل فقط تا آنجا یک موبایل است که چیزى بیش از موبایل باشد. این نکته در مورد بسیارى از چیزها/کالاهاى دیگر نیز صادق است: خودکارى که فندک هم دارد، دستگاه تلفنى که ساعت را هم نشان مى‌دهد و کوک هم مى‌شود، یا یک کارت اعتبارى اینترنت که چند ساعت اضافه هم دارد و البته وجود انواع جایزه‌ها و بخت آزمایى‌هایى که درون کالاها است نیز پیرو همین منطق است.

بیشتر بخوانید
یا چطور آموختیم با اپلیکیشن ِ تصویری نبینیم
انکشاف بچه‌ مایه‌دارهای تهران
۱۶ مهر ۱۳۹۳
گزارشی از المانیتور درباره صفحه‌ی اینستاگرام «بچه‌های پول‌دار تهران» فضای وب فارسی را به خود مشغول کرده‌ست؛ خیلی‌ها متعجب‌اند از دیدن تصاویری که عادت نداشته‌اند از «تهران» ببینند؛ ماشین‌های اسپرت عجیب و غریب، خانه‌ها و ویلاهایی مدرنی که باور آنکه در ایران هستند دشوار است، لباس‌هایی ناآشنا و …
خیلی‌های دیگر ماجرا را با پرسش‌هایی از دو طرف پیش برده‌اند؛ کسانی که می‌خواهند بدانند ثروتی چنین چطور و چگونه شکل گرفته‌ است و چرا میل به تصویر کشیدن را دارد؟ و دیگرانی که از تعجب‌ها حیرانند؛ مگر اوضاع تغییر پیچیده‌ای کرده‌ است؟
اما چرا هیچ‌کس پرسش اصلی را مطرح نمی‌کند؛ چرا همه‌ی ما با گزارشی از المانیتور متوجه ظهور نه چندان تازه‌ی طبقه/کاستی جدید در ایران (و شاید دقیقاً تهران) شده‌ایم؟
بیشتر بخوانید
شورش صامت؛ فضای اعتراض
وقتی سخن منطقه‌بندی شده است
۱۴ مهر ۱۳۹۳

نویسنده: سارا وايتينگ - شبکه متعلق به فضای مجازی است و تا ان جا که سخن را در شکستن محذوراتی که بر آزادی‌اش اعمال می‌شود یاری رساند ابزاری مغتنم است، اما در هر حال راه حلی همه جانبه نخواهد بود، منطقه سخن آزاد ما نیاز به شمایلی نو دارد، شمایلی واجد مرزبندی کمتر و آزادی عملی وسیع‌تر. اگر این شمایل نوستالژیای گنگ و دور از دسترس رویای کافه‌های سیاسی باشد، تعلل و غفلتی است عامدانه در زمانه‌ای که گفت‌وگو و مباحثه، بیرون از دموکراسی‌هایمان منطقه‌بندی شده‌اند.

بیشتر بخوانید
Back To Top