پل‌های عابر پیاده؛ احترام به پیاده‌ها یا اتوموبیل؟

آرشیو یادداشت‌های

عمومی

تعداد مطالب: 308

پل‌های عابر پیاده؛ احترام به پیاده‌ها یا اتوموبیل؟

پل‌های عابر پیاده؛ احترام به پیاده‌ها یا اتوموبیل؟

بیش از یک‌سوم جمعیت تهران با پای پیاده یا با استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی در شهر حرکت می‌کنند. خیابان‌های تهران از اتوموبیل اشباع شده‌اند و هوای آلوده و ترافیک از تبعات سیاحت خودروها است. با وجود همه این معضلات ‌آشکار، شهرداری به جای اتخاذ سیاست‌هایی در جهت توسعه حمل و نقل عمومی و کاهش تردد خودروها به ساختن اتوبان‌های طبقاتی و تونل‌ برای تسهیل عبور و مرور اتوموبیل‌ها اقدام می‌کند. ساخت پل‌های عابر پیاده نیز در راستای سیاست‌های مشابه است؛ دور کردن پیاده‌ها از سطح خیابان و فرستادنشان به زیر زمین و هوا. در این نوشته مجید ابراهیم‌پور، سیاست شهری حاکم بر تهران و ذینفعان این‌گونه سیاست‌ها را بررسی می‌کند و از لزوم ‌«پیاده‌مدار» شدن تهران می‌نویسد. 

روایت یک ماکت

روایت یک ماکت

آموزش شيردهي نوزادان در يکي از بخش‌هاي برنامه‌‌ی مشاوره‌ی شبکه‌ی آموزش در اوايل آذر واکنش‌هاي بسيار و متفاوتي را برانگيخت. در اين برنامه دکتر محمود راوري، عضو کميته‌ی کشوري شير مادر، بعد از توضيحات دقيق و مفصل درباره‌ی چگونگيِ بغل کردنِ نوزاد هنگام شير دادن، نحوه‌ی درست نگاه داشتن و گرفتن پستان توسط نوزاد را با ماکتي به بينندگان نشان داد. بعد از اتمام برنامه تصويرهاي اين برنامه در شبکه‌هاي مجازي به‌سرعت به اشتراک گذاشته شد و به‌دنبال آن بساط شوخي و تمسخر و اعتراض به راه افتاد. یادداشت پیش‌رو که در وبلاگ‌ شبکه آفتاب منتشر شده است این ماجرا را مختصرا بررسی می‌کند.

ملاحظات جامعه شناختی درباره مرگ و بیماران سرطانی

ملاحظات جامعه شناختی درباره مرگ و بیماران سرطانی

مقاله حاضر متن سخنرانی یوسف اباذری است با عنوان: «ملاحظات جامعه‌شناختی در بیماران سرطانی» که در همایش سرطان و فلسفه در انستیتو سرطان ایران در سال گذشته ایراد شده است.

چیزی توی کشو نیست

چیزی توی کشو نیست

می‌گویند سانسور توهین به شعور مخاطب است، اما هر جور حساب کنیم دیگر برای ما این‌طور نیست، پذیرفته‌ایم که چند نفر بعد از صاحب اثر و ناشر، کتاب را بخوانند و هر جایی را که فکر کردند لازم است خواننده نداند و نخواند، قلم بکشند و بعد تازه نوبت ما برسد. گاهی وقت‌ها هم آن‌قدر کتاب زخم‌وزیلی است که انگار با معمایی طرف‌ایم. هر چه هست، همین است. اما ضمناً این پذیرفتن سبب ادعاهایی هم شده که انگار مسری و روزافزون است، این‌که می‌گویند ادبیات ایران سرآمدانی دارد که قربانی همین سانسور شده‌اند، نویسنده بهترین اثرش را به‌خاطر وجود ممیزی توی کشوی میز تحریرش نگه داشته و از صرافت چاپ آن گذشته. سال‌ها است این ادعاهای دهان‌پرکن سرزبان‌ها است، اما این همه‌ی ماجراست؟ گزارش امیلی امرایی از تازه‌های نشر کتاب را بخوانید.

چگونه کتاب دیگران را به نام خودمان جعل کنیم

چگونه کتاب دیگران را به نام خودمان جعل کنیم

اگر سال‌های پایانی دولت محمود احمدی‌نژاد همراه بود با افزایش افشاگری مدارک دانشگاهی تقلبی، ماه‌های گذشته را اخبار نگران‌کننده حول تقلب در انتشار آثار در مقام مولف پر کرده است. رحمان بوذری در  یادداشت پیش رو که در روزنامه شرق منتشر شده است به یکی از این موارد می‌پردازد.

دو انقلاب را پشت‌سر گذاشتیم

دو انقلاب را پشت‌سر گذاشتیم

در جهان عرب کمتر کسی است که او را نشناسد. از او با ‌عنوان «فمینیست رادیکال مصری» یاد می‌کنند. «نوال السعداوی» زنی جسور است که همواره خلاف جریان آب حرکت کرده است. گرچه تحصیلکرده رشته پزشکی است، اما تمام زندگی‌اش را صرف دفاع از حقوق زنان کرده و زندگی پرفرازونشیبی را پشت‌سر گذاشته است. تجربه حیاتی متلاطم از زندان تا تبعید و تهدید به مرگ، همگی مصایب پیش‌روی «نوال» بوده‌اند؛ رویدادهایی که هریک به‌تنهایی می‌توانند سوژه‌ای گیرا برای نگارش یک رمان باشند. با وجود دشواری‌ها، او همواره تاکید کرده در برابر ظلم و ستم اعمال‌شده علیه زنان ایستادگی می‌کند و در این راه ذره‌ای عقب‌نشینی نخواهد کرد.

کودکان حاصل از ازدواج زنان ایرانی با مردان خارجی: چالش‌ها و راه‌حل‌ها

کودکان حاصل از ازدواج زنان ایرانی با مردان خارجی: چالش‌ها و راه‌حل‌ها

مهاجران مقیم ایران همه‌روزه با مشکلات متعددی مواجه‌اند. نوشته پیش‌رو به بررسی قانون تابعیت در مورد کودکان به‌دنیا آمده از مادر ایرانی و پدر خارجی می‌پردازد که تا سن ۱۸ سالگی ایرانی نخواهند بود. در این بین، آن‌ها از بسیاری امکاناتی که یک شهروند ایرانی برخوردار است محروم خواهند ماند و آینده‌اشان تحت‌تاثیر چنین قوانین تبعیض‌آمیزی رقم خواهد خورد.   

آشوب در آشوراده

آشوب در آشوراده

بالاخره آشوراده واگذار می‌شود. آب پاکی روی دستان طبیعت و حیات‌وحش ریخته شد. چندی پیش سرتیتر خبرگزاری‌های سراسر کشور به موضوع واگذاری تنها جزیره دریای‌خزر به مقاصد گردشگری اختصاص یافته بود. جزیره‌ای که در مرکز شبه‌جزیره میانکاله در شهرستان بندرترکمن، استان گلستان  قرار دارد.