مبارزه با ایدز به سبکِ فرمانده

آرشیو یادداشت‌های

یادداشت

تعداد مطالب: 125

مبارزه با ایدز به سبکِ فرمانده

مبارزه با ایدز به سبکِ فرمانده

باوجود پیشرفت‌های وسیع درزمینه‌ی دارو و مراقبت از کسانی که با HIV زندگی می‌کنند، این ویروس هنوز یکی از معضلات سلامت در سرتاسر جهان است. اما یک مدل موفق در مبارزه با شیوع HIV وجود دارد؛ کوبا.
نسبت علوم اجتماعی آکادمیک با آموزش و پرورش

نسبت علوم اجتماعی آکادمیک با آموزش و پرورش

نسب علوم اجتماعیِ دانشگاهی با آموزش و پرورش را بر اساس پارامترهای مختلف می‌توان مورد بررسی و نقد قرار داد. در این یادداشت جعفر ابراهیمی بر اساس تجربه زیستهٔ  یک معلم جامعه شناسی می‌کوشد تا رویکرد علوم اجتماعی را نسبت به آموزش و پرورش مورد واکاوی قرار دهد.
دربارۀ نادرستی یک ابداع در خط فارسی

دربارۀ نادرستی یک ابداع در خط فارسی

چندسالی است که روش جدیدی در خط فارسی مرسوم شده که در آن نشانۀ شخصی ملکی و گاهی شکل کوتاه فعل بودن در زمان حال را جدا از کلمۀ پیشین آن می‌نویسند و یک الف میانجی بین آنها جا می‌دهند: کتاب‌ام
چرا می‌نویسم

چرا می‌نویسم

اورول در مقاله زیر (Why I Write) زندگینامه‌ ادبی کوتاهی از خود ارایه می‌دهد و به حلاجی سبک ادبی و موضوعات مورد علاقه خود می‌پردازد. عمده مطالب مطرح شده در این مقاله به احتمال برای خواننده جالب خواهد بود، ولی شاید مهمترین قسمت مقاله چندین جمله است که اورول در آنها به وضوح مواضع سیاسی خود را بیان می‌کند: "جنگ اسپانیا و اتفاقات دیگر در ۳۷-۱۹۳۶ کفه ترازو را تکان داد و بعد از آن می‌دانستم کجا ایستاده‌ام. هر خط کار جدی که از ۱۹۳۶ نوشته‌ام، مستقیم یا غیرمستقیم، در مخالفت با تمامیت‌خواهی و در حمایت از سوسیالیسم دموکراتیک، آنگونه که من می‌شناسمش، نوشته شده است." البته این صراحت بیان دلیلی بر عدم تحریف این چند جمله در جریان جنگ سرد نشد. نظام سرمایه‌داری، در رقابت خود با نظام کمونیستی، بارها از نسخه کوتاه شده این جملات (اشاره به سوسیالیسم دموکراتیک همیشه حذف می‌شد) برای افزودن اعتبار به ایدئولوژی مورد پسند خود استفاده کرد. شاید همانطور که اورول خود در مقاله‌ای دیگر بیان می‌کند "مهمترین هدف تبلیغات اثرگذاری بر افکار معاصر است ولی آنها که به بازنویسی تاریخ مشغولند احتمالا در گوشه‌های فکرشان به چپاندن حقایق در گذشته هم اعتقاد دارند."
حلول مارگارت تاچر در سرزمین آل سعود

حلول مارگارت تاچر در سرزمین آل سعود

در یک سال اخیر با پایین آمدن قیمت نفت، عربستان سعودی، بزرگترین صادرکننده نفت جهان، با کسری بودجه قابل توجه‌ای مواجه شده است. به نظر می‌رسد در پی این بحران اقتصادی، سیاست‌های اقتصادی و سیاسی این کشور در آستانه تغییرات بزرگی است. به گفته محمد بن سلمان، فرزند پرنفوذ پادشاه عربستان «انقلابی تاچری در عربستان تحت نظارت او تحت وقوع است.» در یادداشت پیش‌رو رامین مسلمیان در مورد این تصمیم و پیامدهای احتمالی آن می‌نویسد.
چرا این‌قدر تُف می‌کنیم؟

چرا این‌قدر تُف می‌کنیم؟

مطلب پیش‌رو به یکی از عادات اجتماعی مرسوم در افغانستان می‌پردازد؛ تُف کردن. نویسنده می‌کوشد از طریق پرداختن به این عادت اجتماعی نقبی به وضعیت اجتماعی و سیاسی کشور افغانستان بزند.

این مطلب از سایت سلام وطندار بازنشر می‌شود. از آنجایی که برخی اصطلاحات و وقایع یادشده در متن ممکن است برای خواننده در کشور ایران آشنا نباشد در پانویس توضیح داده شده اند. پانویس‌ها همه از تحریریه میدان است.
سینمایی که دروغ نمی‌گوید

سینمایی که دروغ نمی‌گوید

کریستیان غازی را حتی جماعت سینمایی لبنانی هم نمی‌شناسند. فیلم‌ساز گمنامی که تنها سه اثرش از گیرودارهای همیشگی این کشور بحران‌زده جان به در برده‌اند. همین سه تا هم نایابند. از اینکه کریستیان غازی که بود و از کجا آمد و پدر و مادرش، جد و آبادش که بودند که بگذریم تنها حرفی که باقی می‌ماند این است: سینمایش شریف است.
شخصی در صنفی باشید

شخصی در صنفی باشید

هنرمندان، همیشه از هم‌گرایی و دفاع از حقوق صنفی صحبت می‌کنند. نهادهای صنفیِ هنری در اساسنامه‌های خود، این موضوع را اصلی‌ترین مأموریت و وظیفه خودشان تعریف کرده‌اند. اما همواره بحران‌هایی در درون این نهادها و یا بین اعضای هر صنف هنری وجود داشته است. مواردی که به نظر می‌رسد بیشتر ناشی از شخصی‌گرایی و پیگیری منافع فردی و یا تنها محفلی کوچک از اعضای صنف، به جای همگرایی و پیشبرد ایده‌های صنفی و هنری است. همچنین نقش پر رنگ دولت و ساختار سیاسی و اداری موجود را در بررسی این موضوع نباید نادیده گرفت. در این مبادله منافع فردی و دولتی، چه بر سر ایده جمعی یک صنف هنری آمده است؟
نقض سیستماتیک حق آموزش در فلسطین

نقض سیستماتیک حق آموزش در فلسطین

زمانی که از «آزادی آکادمیک» سخن می‌گوییم، باید واقعیتِ کشتارهای اسرائیل را نیز پیش رو داشته باشیم و صرفاً به این مسئله فکر نکنیم که بایکوت چه محدودیت‌هایی برای ما ایجاد خواهد کرد. حقوق فلسطینیان و قوانین بین‌الملل دائماً از سوی اسرائیل نقض می‌شود، شهرک‌های غیرقانونی پیوسته گسترش پیدا می‌کنند، اسرائیل، آمریکا، کانادا و اروپا مدام به جنبشِ بایکوت حمله می‌کنند. دربرابر همۀ این شرایط، فلسطینی‌ها هیچ راه «مشروعی» برای مقابله ندارند، حتی وقتی که می‌کوشند اعتراض خود را در قالبِ جنبشی مدنی، غیرخشونت‌آمیز و قانونی، مانند جنبش بایکوت، سامان دهند.

فرانسه: از دولت قانونی به دولت امنیتی

فرانسه: از دولت قانونی به دولت امنیتی

پس از حوادث 13 نوامبر در پاریس، «فرانسوآ اولاند» رئیس‌جمهور فرانسه وضعیت اضطراری در این کشور اعلام کرد. پس از گذشت چند روز رئیس‌جمهور خواستار تمدید وضعیت اضطراری و تغییر در قوانین سیاسی این کشور شد. پارلمان فرانسه نیز به درخواست دولت وضعیت اضطراری را برای سه ماه دیگر تمدید کرد. متن پیش رو یاداشت «جورجیو آگامبن» فیلسوف ایتالیایی در روزنامه لوموند درباره وضعیت اضطراری و خطر تبدیل آن به وضعیتی عادی، و در نهایت دولت امنیتی است. به بیان جورجیو آگامبن وضعیت اضطراری سپری نیست که از دموکراسی دفاع می‌کند بلکه بر عکس همواره یاری‌دهنده‌ی دیکتاتوری ست.