جنگ تمام شده

آرشیو یادداشت‌های

فرهنگ

تعداد مطالب: 629

جنگ تمام شده

جنگ تمام شده

در نوشته پیش‌رو امیلی امرایی مرام بی‌طرفی روزنامه‌نگاری را به چالش می‌کشد. او با ارجاع به جدال اخیر میان روزنامه‌نگاران خبر‌گزاری‌های رسمی مانند بی‌بی‌سی و گاردین در رابطه با چگونگی گزارش وقایع هولناک غزه در تابستان گذشته به این پرسش می‌پردازد که آیا باید/می‌توان در گزارش خبر بی‌طرف بود؟
مرا به خانه ببر بابا

مرا به خانه ببر بابا

مترجم: سایت درویشیات -۳۰‌ام سپتامبر امسال برابر است با چهاردهمین سال قتل محمد الدره نوجوان ۱۳ ساله فلسطینی توسط نظامیان رژیم اسرائیل. محمد الدره به همراه پدرش به خرید می‌رفت که توسط نظامیان اسرائیلی هدف شلیک گلوله قرار گرفت.
قتل ِ کتاب‌های محمدجعفر پوینده در بازار کتاب

قتل ِ کتاب‌های محمدجعفر پوینده در بازار کتاب

مقدمه: محمدجعفر پوینده در سال ۱۳۳۳ در اشکذر (استان یزد) متولد شد. در شش سالگی وارد دبستان شد و از ۱۰ سالگی همراه با تحصیل مشغول به کار شد. در سال ۱۳۴۹ دیپلم گرفت و در همان سال با بهترین نمرات در کنکور رشته حقوق‌ قضایی‌ دانشگاه تهران قبول شد. طی‌ دوران دانشگاه از فعالان مبارزات دانشجویی در برابر رژیم پهلوی بود. در سال ۱۳۵۳ برای ادامه تحصیل در رشته جامعه‌شناسی‌ وارد دانشگاه سوربن فرانسه شد و در ساله ۱۳۵۶ مدرک فوق لیسانس خود را از این دانشگاه دریافت کرد. طی‌ دوران تحصیل در فرانسه همراه با دانشجویان خارج از کشور به مبارزه ضد رژیم پهلوی ادامه داد و در شهریور ۱۳۵۷ همزمان با انقلاب به ایران بازگشت. پوینده از ۲۵ سالگی ترجمه آثار مختلف را از زبان فرانسه در زمینه جامعه شناسی ادبیات، فلسفه و اندیشه مارکسیستی شروع کرد و بیش از ۲۰ اثر به فارسی‌ برگرداند. پوینده هم چنین با فعالیت در کانون نویسندگان ایران، یکی از بنیانگذاران دوره سوم فعالیت کانون نویسندگان ایران به شمار می آید. پوینده در ۱۸ آذرماه سال ۱۳۷۷ از خانه خود خارج و دیگر به خانه بازنگشت. پس از دو روز جسد او در روستای بادامک شهریار (نزدیک به کرج) کشف شد. در این یاداشت -گزارش می‌کوشم این‌بار نه به چگونگی و چرایی کشته شدن محمد جعفر پوینده در ۱۸ آذر سال ۱۳۷۷، بلکه به چرایی عدم انتشار آثار او در بازار کتاب بپردازم؛ اینکه چرا آثار او پس از 17 سال جایی در بازار کتاب ایران ندارند؟ آیا این عدم انتشار مجدد آثار او به دلیل ممنوعیت و منع قانونی است یا که دلایل دیگری دارد.
مقوله موبلندها در خدمت فرهنگ کاذب قدرت

مقوله موبلندها در خدمت فرهنگ کاذب قدرت

پازولینی در این نوشته به مسئله‌ای می پردازد که هنوز هم مسئله است و تنها فرم های پیچیده‌تری به خود گرفته است. این که چگونه سیستم غالب و جریان اصلی فرهنگی، اعتراض و ضدجریان را در خود ادغام و آن را از آن خود می‌کند. به واسطه‌ی ابزارهایی که در اختیار دارد از آن اعتراض و انکار مد می‌سازد که به گفته پازولینی اگر آن را فاشیستی ندانیم دستکم می‌توان آن را نوعي «راست افراطي» به شمار آورد.
جعفر و پیتر و گلی

جعفر و پیتر و گلی

امیلی امرایی گزارش‌های کوتاه و هفتگی‌اش از بازار کتاب را برای وبلاگ ماهنامه شبکه آفتاب می‌نویسد، گزارش‌هایی که احتمالا به خاطر حرفه‌ی نویسنده، بر کتاب‌های مرتبط با «ادبیات داستانی» تمرکز دارد.

ادبیات چه می‌تواند بکند؟

ادبیات چه می‌تواند بکند؟

نویسنده: طاهر بن جلون - آفرینش ادبی کانون توجهش را بر وضعیت بشر متمرکز می‌کند و عبارت است از پیوستن به آن وضعیت، پیگیریِ زمین‌لرزه‌هایش، یافتن نشان و اثری از امید و نوشتار. به نظر می‌رسد همین جنایت علیه بشریت است که دیگر باید وارد ادبیات شود. قاتلان همیشه هستند و تعداد کسانی که در تختخواب خود نمی‌میرند بی‌شمار است. نویسنده چاره‌‌ای ندارد جز این‌که با این مسائل درگیر شود. او می‌نویسد، زیرا تکلیفش نوشتن است و اگر امکان‌اش باشد باید این کار را با حداکثر صداقت و در نهایت امید، با قریحه‌ی خویش انجام دهد.

دموکراسی رادیکال هوشنگ گلشیری

دموکراسی رادیکال هوشنگ گلشیری

فرقی نمی‌کند گلشیری در باب انقلاب چه در سر داشت، نثر او تجسم لحظه گسست انقلابی است، تجسم موقعیتی است که در آن منطق برابری بر جمع حاکم می‌شود و به جای تکثر، سیاست (در این‌جا زبان) به همگان صدای واحد می‌بخشد. همین ایراد به منتقدان کنراد و ناباکوف و سلین نیز وارد است. آنان به محتوای اثر و حرف‌های خالقش متوسل می‌شوند، از سخنرانی ناباکوف درباره‌ی لنین یا متنی که سلین در دفاع از یهودستیزی نوشت مدد می‌گیرند و فاشیسم و نژادپرستی را در ادبیات کشف می‌کنند. این‌ها به نقد ربطی ندارد

زنان در مصر گرافیتی کار می‌کنند

زنان در مصر گرافیتی کار می‌کنند

گزارش از فرانس۲۴ - این گزارش بخشی از کنش‌های زنان پس از انقلاب ناموفق مصر را نشان می‌دهد. کنش‌هایی که اگرچه دامنه تاثیرشان اندک است، اما نشان می‌دهد که جامعه مصر ضدانقلاب نظامیان را پایانی بر مبارزه دامنه‌دار برای برابری نمی‌داند. بررسی نقش و تاثیر زنان مصر در ماه‌ها و روزهای منتهی به انقلاب، هنوز اهمیت دارد؛ چرا که نشان می‌دهد خاورمیانه گزینه‌های دیگری هم برای ادامه دادن دارد.
چشمک زدن با سبیل افتاده‌ی مردان!

چشمک زدن با سبیل افتاده‌ی مردان!

نویسنده: رضا شکرالهی، حبیب حسینی‌فرد - بر سر استفاده از نقطه‌ویرگول همواره بحث بوده است. آیا نقطه‌ویرگول نشانی منسوخ است؟ در طول تاریخ ادبیات استفاده نویسندگان مختلف از این علامت، همچون نظرات صاحب‌نظران گوناگون در این‌باره متفاوت و متنوع بوده است. برای مثال جین آستن در اثر معروفش «عقل و احساس» که سال ۱۸۱۱ منتشر شده، از این نشانه هر سه جمله یک‌بار، یا به عبارت دیگر، در هر هزار واژه ۱۳ بار استفاده می‌کند. اما در «هاری پاتر و سنگ جادو» که ۱۸۷ سال پس از «عقل و احساس» نوشته شده، جی‌.کی.‌راولینگ در هر ۴۹ جمله تنها یک نقطه‌ویرگول به کار برده است. آیا کاهش تدریجی استفاده از این علامت نشانه‌ی تغییری بنیادی در ادبیات و ساختار نوشتار است؟