مطالب با برچسب: "نابرابری اقتصادی"

جراحی اقتصادی یا ضدیت با دموکراسی؟

جراحی اقتصادی یا ضدیت با دموکراسی؟

دولت حسن روحانی و نزدیکان آن در واکنش به اعتراضات اخیر مردم بر «جراحی اقتصادی» تاکید کرده‌اند. این یادداشت بر آن است که نشان دهد تاکید بر جراحی اقتصادی و اصرار بر اجتناب از اصلاحات سیاسی از قضا نه برنامه‌ای برای نجات اقتصاد که نشانی از ضدیت عمیق با دموکراسی و امید سیاسی است.

خروش شهروندان درجه هیچ

خروش شهروندان درجه هیچ

اعتراضات اخیر را نه دشمنان ایران، که شهروندان درجه هیچ ایرانی شکل دادند که از کار، نان، آزادی و عدالت محرومند و تحت ظالمانه‌ترین تبعیض‌های اقتصادی و سیاسی هستند. همان شهروندان درجه هیچی که کرکس آشوب‌گر و عامل بیگانه و قاچاقچی معتاد نام گرفتند و چون گشنه و بی‌کار بودند تحقیر شدند و اساسا وجودشان انکار شد.

صف‌آرایی ناگزیر طبقاتی

صف‌آرایی ناگزیر طبقاتی

محمد مالجو در تحلیل اعتراضات اخیر می‌گوید در سال‌های پس از جنگ تاکنون، تمام دولت‌ها به درجات گوناگون، نقش موثری در ایجاد اختلال در نهادهای حیات اجتماعی طبقات فرودست‌تر، داشته‌اند.  او سیاست‌هایی را بررسی می‌کند که در سال‌های پس از جنگ نه تنها داشته‌های طبقات ‌فرودست‌تر را گرفتند بلکه همزمان درآمدهای آنان را نیز کاهش دادند.

غیاب مردمان

غیاب مردمان

در تحلیل‌هایی که از اعتراضات اخیر منتشر شده جای موضعی خالی است. موضعی که خطابش مردمی مشخص باشد اما نه در مقام حاکم، که از موضع همان مردم. این موضعْ مطالبه‌ای از حاکم ندارد و در روند و روال‌هایی که مردمی مشخص برای پیش‌برد هدفی معین در پیش می‌گیرند تأمل می‌کند و همان را بازتاب می‌دهد. از چنین موضعی است که می‌توان به مردم گفت اگر نتوانسته‌اند به اهدافشان برسند علت چه بوده.

جنبش‌های مساوات‌طلب نمی‌توانند به اعتراضات اخیر بی‌توجه باشند

جنبش‌های مساوات‌طلب نمی‌توانند به اعتراضات اخیر بی‌توجه باشند

سیمین کاظمی، جامعه‌شناس در تحلیل اعتراضات اخیر مردمی در ایران می‌گوید جنبش‌های اجتماعی مساوات‌طلب شامل جنبش زنان، جنبش دانشجویی و جنبش محیط‌زیست و جنبش کارگری و ضدسرمایه‌داری می‌توانند متحدان طبیعی این حرکت اعتراضی باشند. در واقع بی‌توجهی این جنبش‌ها به حرکت اعتراضی فرودستان و طردشدگان و محذوفان اجتماعی به اعتبار آن‌ها صدمه زده و جامعه را نسبت به آن‌ها ناامید و بی‌اعتماد می‌کند.

از امیدها و ناامیدی‌ها

از امیدها و ناامیدی‌ها

این روزها به هر سمت و سویی که برود، چه خاموش شود چه آتش زیر خاکستر، بهترین فرصت برای نیروهای مستقل است تا این عناصر ناشناخته و سربرآورده را وارد صحنه سیاست کنند. این که نیروهای سیاسی موجود، از هر طیفی سعی در انکار موجودیت این روزها داشته‌اند، بهترین نشان از امیدهایی‌ست که می‌تواند روشن‌گر مسیرهای تازه باشد.

صداهایی که شنیده نمی‌شود

صداهایی که شنیده نمی‌شود

برخی از فعالان سیاسی، عمدتاً در میان اصلاح‌طلبان، به جای تلاش برای فهم اعتراضات اخیر به موضع‌گیری در برابر آن‌ها پرداختند و تقبیح‌شان کردند. در این نوشته، نشان داده شده که این اعتراضات، سوای عوامل دیگر، برخاسته از احساس عمیق تبعیض و به‌حال‌خودرهاشدگی جامعه بود.

صداهایی از اعماق

صداهایی از اعماق

نظام سیاسی ایران این بار هم به خوبی دفعات پیش وضعیت را مهار خواهد کرد، اما تغییری بنیادین در جامعه رخ داده: حمایت بی‌چون و چرای مردم روستاها و شهرهای کوچک که نظام سیاسی همیشه در مقابل نارضایتی نخبگان کلان‌شهرها بر روی آن حساب می‌کرد به نظر به شدت کاهش یافته است. اینک همه ناراضی به نظر می‌رسند.