مطالب با برچسب: "نابرابری اجتماعی"

محدودسازی سریع نهادهای غیر‌پاسخگو 

محدودسازی سریع نهادهای غیر‌پاسخگو 

پرویز صداقت، اقتصاددان و تحلیلگر حوزه اقتصاد سیاسی می‌گوید اقتصاد ایران باید به یک ساختار متعارف مرکب از بخش‌های دولتی، خصوصی و تعاونی پاسخگو بازگردد و این آرایش مجدد و بازآرایی نهادی مستلزم دگرگونی‌های جدی در سپهر سیاسی است. به گفته او برای این دگرگونی نهادهای غیر‌پاسخگو به سرعت محدود شوند و اجازه تشکیل احزاب، تشکل‌های مستقل و سندیکاها داده شود.

چرا آینده اعتراضات از اکنونیت آن مهم‌تر است

چرا آینده اعتراضات از اکنونیت آن مهم‌تر است

عده‌ای اعتراضات سراسری اخیر را به دلیل احتمال سوریه‌ای شدن ایران «بازی‌های خطرناک» تعبیر کرده‌اند اما اگر این اعتراضات در انزوای انکار، سرکوب و فراموشی، نتواند راهی برای تغییر ساختاری باز کند، منازعه از کشمکش گروه‌های تهیدست با اتوریته تبدیل به نیروی خشونت‌بار حاکم بر روابط اجتماعی در درون جامعه ایران خواهد شد و اگر به مسیر «سوریه»‌ای شدن نکشد، قطعا به «برزیلی» شدن منجر می‌شود.

خروش شهروندان درجه هیچ

خروش شهروندان درجه هیچ

اعتراضات اخیر را نه دشمنان ایران، که شهروندان درجه هیچ ایرانی شکل دادند که از کار، نان، آزادی و عدالت محرومند و تحت ظالمانه‌ترین تبعیض‌های اقتصادی و سیاسی هستند. همان شهروندان درجه هیچی که کرکس آشوب‌گر و عامل بیگانه و قاچاقچی معتاد نام گرفتند و چون گشنه و بی‌کار بودند تحقیر شدند و اساسا وجودشان انکار شد.

صف‌آرایی ناگزیر طبقاتی

صف‌آرایی ناگزیر طبقاتی

محمد مالجو در تحلیل اعتراضات اخیر می‌گوید در سال‌های پس از جنگ تاکنون، تمام دولت‌ها به درجات گوناگون، نقش موثری در ایجاد اختلال در نهادهای حیات اجتماعی طبقات فرودست‌تر، داشته‌اند.  او سیاست‌هایی را بررسی می‌کند که در سال‌های پس از جنگ نه تنها داشته‌های طبقات ‌فرودست‌تر را گرفتند بلکه همزمان درآمدهای آنان را نیز کاهش دادند.

جنبش‌های مساوات‌طلب نمی‌توانند به اعتراضات اخیر بی‌توجه باشند

جنبش‌های مساوات‌طلب نمی‌توانند به اعتراضات اخیر بی‌توجه باشند

سیمین کاظمی، جامعه‌شناس در تحلیل اعتراضات اخیر مردمی در ایران می‌گوید جنبش‌های اجتماعی مساوات‌طلب شامل جنبش زنان، جنبش دانشجویی و جنبش محیط‌زیست و جنبش کارگری و ضدسرمایه‌داری می‌توانند متحدان طبیعی این حرکت اعتراضی باشند. در واقع بی‌توجهی این جنبش‌ها به حرکت اعتراضی فرودستان و طردشدگان و محذوفان اجتماعی به اعتبار آن‌ها صدمه زده و جامعه را نسبت به آن‌ها ناامید و بی‌اعتماد می‌کند.

از امیدها و ناامیدی‌ها

از امیدها و ناامیدی‌ها

این روزها به هر سمت و سویی که برود، چه خاموش شود چه آتش زیر خاکستر، بهترین فرصت برای نیروهای مستقل است تا این عناصر ناشناخته و سربرآورده را وارد صحنه سیاست کنند. این که نیروهای سیاسی موجود، از هر طیفی سعی در انکار موجودیت این روزها داشته‌اند، بهترین نشان از امیدهایی‌ست که می‌تواند روشن‌گر مسیرهای تازه باشد.

صداهایی از اعماق

صداهایی از اعماق

نظام سیاسی ایران این بار هم به خوبی دفعات پیش وضعیت را مهار خواهد کرد، اما تغییری بنیادین در جامعه رخ داده: حمایت بی‌چون و چرای مردم روستاها و شهرهای کوچک که نظام سیاسی همیشه در مقابل نارضایتی نخبگان کلان‌شهرها بر روی آن حساب می‌کرد به نظر به شدت کاهش یافته است. اینک همه ناراضی به نظر می‌رسند.

مهاجرت روی مدار صفر درجه

مهاجرت روی مدار صفر درجه

در حاشیه بیرجند، مرکز خراسان جنوبی، می‌شود تمام مردمی را که از روستاهای خشک و بی‌آب استان فرار کرده‌اند دید. زمین‌های زراعی و خانه و زندگی را رها کرده‌اند و به امید کارگری یا شغلی که منبع درآمدی بخور و نمیر باشد، به روستاهای اطراف بیرجند آمده‌اند اما اینجا هم برای آنها نه رفاهی هست و نه کاری. می‌گویند طی 10 سال گذشته وضع هر روز بدتر از روز قبل شده و چاره‌ای هم پیدا نمی‌شود.