مطالب با برچسب: "سینما"

تقسیم ناعادلانه صندلی‌های سینما

تقسیم ناعادلانه صندلی‌های سینما

طبق آخرین گزارش منتشر شده درباره آمار سینماهای کشور، از میان ۱۱۴۸ شهر در کشورمان، تنها حدود ۶۰ شهر سینما دارند و بطور تقریبی ۱۰۸۸ شهر از سینما محروم‌اند. دولت هم اعلام کرده دیگر سینما نخواهد ساخت و این کار را به بخش خصوصی واگذار خواهد کرد.

دن‌کیشوت علیه فرویدهای عروسکی

دن‌کیشوت علیه فرویدهای عروسکی

بونوئل مرگ رازآلودگی را یکی از دلایل اُفتِ سینما و بی‌مایگی معنوی و اخلاقی آن می‌داند و می‌گوید: «در سینمای امروز از رمز و راز که جانمایه هر هنری است، نشانی نمی‌بینم. نویسنده‌ها و کارگردان‌ها و تهیه‌کنندگان سخت مراقب هستند تا پنجره اکران سینما به دنیای رهایی‌بخش شعر بسته بماند، تا مبادا آرامش کسی درهم بریزد».

چرا فروشنده قربانی تجاوز را نشان نمی‌دهد؟

چرا فروشنده قربانی تجاوز را نشان نمی‌دهد؟

آیا فروشنده اصغر فرهادی، که حول داستان تجاوز به یک زن روایت می‌شود، به اندازه کافی آنچه را بر این زن گذشته روایت می‌کند یا داستان زن برایش بهانه‌ای برای روایت مردانگی شوهر است؟

لباس آهنین دولت‌ها سوراخ‌سوراخ شده است

لباس آهنین دولت‌ها سوراخ‌سوراخ شده است

مجموعۀ «تاریخ اجتماعی سینمای ایران»، ایران معاصر و تاریخ مدرنیته در ایران معاصر را همچون یک فیلم سینمایی بلند فریم به فریم و صحنه به صحنه به تماشا می‌گذارد  و به‌خوبی مخاطب را در سالن تاریک می‌نشاند تا مشتاقانه و با دقت چشم و دل به این نمایش باشکوه سینما و تاریخ بدوزد.  این گفتگو پیشتر در مجله شهر کتاب منتشره شده است.

اژدها وارد می‌شود

اژدها وارد می‌شود

اژدها وارد می‌شود که به تازگی وارد شبکه نمایش خانگی شد، در زمان اکران خود نیز بحث‌های متفاوتی را برانگیخت. نویسنده در این نقد با زدن پلی بین فیلم‌های کیارستمی و حقیقی تلاش می‌کند تأثیرپذیری حقیقی از کیارستمی را بررسی کند و این که این تأثیر چگونه به بیراهه رفته است. چگونه انتخاب کیارستمی در طعم گیلاس زیر درختان زیتون‌بدل به انتخاب حقیقی در پذیرایی ساده و اژدها وارد می‌شود، شده است. اگر برای کیارستمی سینما یک ماشین جستجوی اخلاقی در دل منطق دروغ و جعلِ آن بود، برای مانی حقیقی دروغ و جعلِ سینما چیزی جز سرمستی از امکان تفریح فیلمساز با تماشاگرش نیست.

مبادله در ۱۳۵۴

مبادله در ۱۳۵۴

«کندو» مساله‌ای کلیدی طرح می‌کند که دادن پاسخی درست به آن در توانش نیست. آن فرمی از سینما و آن مفهومی از جامعه و همسبتگی که فیلم در چارچوبش پیش می‌رود دست‌وپای فیلم را می‌بندد. ولی حتی همین محدودیت را شاید بتوان جنبه‌ای از خود آن مساله‌ای گرفت که فیلم طرح می‌کند: مساله‌ی مبادله در ایران نیمه‌ی دهه‌ی پنجاه و آشوب و خشونت نهفته در پس آن.