مطالب با برچسب: "جنبش‌های اجتماعی"

جنبش‌های مساوات‌طلب نمی‌توانند به اعتراضات اخیر بی‌توجه باشند

جنبش‌های مساوات‌طلب نمی‌توانند به اعتراضات اخیر بی‌توجه باشند

سیمین کاظمی، جامعه‌شناس در تحلیل اعتراضات اخیر مردمی در ایران می‌گوید جنبش‌های اجتماعی مساوات‌طلب شامل جنبش زنان، جنبش دانشجویی و جنبش محیط‌زیست و جنبش کارگری و ضدسرمایه‌داری می‌توانند متحدان طبیعی این حرکت اعتراضی باشند. در واقع بی‌توجهی این جنبش‌ها به حرکت اعتراضی فرودستان و طردشدگان و محذوفان اجتماعی به اعتبار آن‌ها صدمه زده و جامعه را نسبت به آن‌ها ناامید و بی‌اعتماد می‌کند.

2013.03.25 – Porto Alegre/RS/Brasil – Conferência “Para ler o capital” com o geógrafo britânico David Harvey, no teatro da Associação Médica do Rio Grande do Sul (Amrigs). Foto: Ramiro Furquim/Sul21.com.br

نئولیبرالیسم یک پروژه‌ی سیاسی است

بيارکه اِسکيَرلون ريزِاگِر، استاد دپارتمان فلسفه‌ و تاريخ ايده‌ها در دانشگاه آرهوسِ دانمارک، طي مصاحبه‌اي که پيش‌رو داريد درباب ماهيت سياسي نئوليبراليسم، چگونگي استحاله‌ي وجوه مختلف مقاومت توسط نئوليبراليسم و اين‌که چرا هنوز چپ بايد پايان‌دادن به سرمايه‌داري را جدي بگيرد با ديويد هاروي به گفتگو نشسته است.

رشته‌های دانشگاهی کمر به قتل مکاتب فلسفی بسته‌اند

رشته‌های دانشگاهی کمر به قتل مکاتب فلسفی بسته‌اند

زمانی پیش‌ازاین، جوانان برای پیوستن به جنبش‌های فکری و اجتماعی حق انتخاب داشتند. می‌توانستند آن‌ها را مثل لباسی که در فروشگاه‌های زنجیره‌ای به تن زده و امتحان می‌کنند، یک‌ بار امتحان کنند و اگر باب میلشان نبود، به‌سراغ جنبش بعدی بروند. این روشی نظام‌مند برای کشف فلسفۀ زندگی، راهی برای نگریستن به جهان و نوعی هویت بود. اما چرا امروزه مردم تمایل چندانی به جمع‌شدن در دسته‌های فکری ندارند؟

D56H22

ما و جغرافیای محدودمان

یادداشت پیش‌رو به محدود ماندن نسبی جنبش زنان ایران در جغرافیای کشور می‌پردازد. آیا عدم ارتباط جنبش زنان ایران با بیرون مرزهای کشور به جنبش کمک کرده تا عمل سیاسی، تفکر و شیوه‌های مبارزه خاص خود را خلق کند؟ انزوای جنبش فمینیستی ایران چه تاثیری بر عملکرد فعالان آن گذاشته است؟ آیا این جنبش، با توجه به سرمایه انسانی عظیم بیرون از مرزهای خود، توانایی شکل‌دهی یک ارتباط جمعی، هدفمند و مستمر با فمینیست‌های دیگر نقاط دنیا دارد یا نه؟

ما می‌توانیم پیروز شویم

ما می‌توانیم پیروز شویم

تازه‌ترین حزب سیاسی اسپانیا پرطرفدارترین حزبش است. حزب پودموس در اعتراضات مردمی سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ (جنبش موسوم به پانزدهم می) ریشه دارد، و در ماه ژانویه ۲۰۱۴ با بیانیه‌ی تعدای از روشنفکران ایجاد شد. تنها چند ماه پس از ایجاد حزب، در انتخابات پارلمان اروپا در ماه می، این حزب چپ‌گرا توانست ۸ درصد آراء مردم را به خود اختصاص دهد و با تبدیل شدن به دومین حزب اسپانیا از نظر تعداد طرفداران، و اولین حزب در میزان آراء انتخاباتی، نظام دو حزبی این کشور را درهم بشکند.

آنچه در پی می‌آید ترجمه خلاصه سخنرانی پابلو ایگلسیاس، دبیر کل حزب پودموس است که در آن به چگونگی و امکان پیروزی چپ در شرایط امروز می‌پردازد. میدان پیش‌تر با انتشار «خشمگینان اسپانیایی می‌گویند ما می‌توانیم» به ظهور پودموس به عنوان حزبی رادیکال در سیاست روز اسپانیا پرداخته بود.

کوبانی؛ یک خروج

کوبانی؛ یک خروج

کوبانی خروج است. نقب زدن و ساختن تونل‌هایی تاریک و تنگ در زیرزمین‌های خاورمیانه‌ی خونین. در دورانی که سرمایه‌داری بحران را نه به‌عنوان امری ادواری بلکه به‌عنوان بحرانی ساختاری تجربه می‌کند، گسیختگی همواره هم‌چون یک امکان در برابر ماست. امکان یک خروج که امروز توسط جمعیتی چندگانه ساخته شده است: کردها. یک سیاست اقلیت که برای رسیدن به نسبت دیگری از عناصر، فاصله‌ها و آستانه‌هایی دیگر، در تونلی خرد و خراب و مست نقب‌های مستقل خویش را می‌زند.