مطالب با برچسب: "تبعیض نژادی"

چوب جادویی ما در مبارزه با نژادپرستی

چوب جادویی ما در مبارزه با نژادپرستی

در بین موضوعات مختلف حقوق بشری در ایران، نژادپرستی شاید آن موضوعی باشد که پیرامون آن کم‌ترین بحث‌ها، چه در میان مردم عادی و چه در میان دانشگاهیان و فرهیختگان، صورت گرفته است. این سکوت عجیب ناشی از چیست؟ آیا ایرانی‌ها نژادپرست هستند؟

این جایزۀ لعنتیِ برده‌دارانه

این جایزۀ لعنتیِ برده‌دارانه

استیو مک‌کویین تنها کارگردانِ سیاه‌پوستی که در طول تاریخِ اسکار جایزۀ بهترین فیلم را برده، هالیوود را شبیه نظام آپارتاید می‌داند. امسال دومین باری است که هیچ بازیگر سیاهی حتی نامزد اسکار نشده است. اما این مسئله بدون واکنش نبوده؛ اسپایک لی در مراسم اسکار شرکت نخواهد کرد، هشتگ اسکار زیادی سفید است (OscarsSoWhite#) به راه افتاده و اسنوپ داک گفته :«گور پدر این جایزۀ لعنتیِ منسوخِ برده‌دارانه.» در گفتگو با گاردین استیو مک‌کویین، کارگردان فیلم دوازده سال بردگی، معتقد است این وضعیت باید همین حالا تغییر کند. او ریشه مشکل را در تصمیم‌های سران استودیو‌ها، ابرشرکت‌های سینمایی و کمپانی‌های تلویزیونی می‌داند، چون آنها هستند که تصمیم می‌گیرند چه فیلمی ساخته شود و چه فیلمی ساخته نشود.

پاریس شهر عشق و ترور

پاریس شهر عشق و ترور

چند ماه پیش پاریس را وحشت فرا گرفت. علاوه بر خود فاجعه، آنچه ترس را چند برابر می‌کرد، حمله داعش از داخل فرانسه بود، نه آن‌سوی مرزها، در سرزمینی کم‌اهمیت؛ این بار داعش در چند قدمی بود. اکنون فرانسه رویکرد هر چه بیشتر امنیتی شدن را پی گرفته است. حتی زمزمه‌های وجود دارد مبنی بر اینکه وضعیت اضطراری استثنایی و موقت، وضعیتی دائمی شود. همه اینها یعنی فشار بیشتر به کسانی که می‌توانند دشمن محسوب شوند؛ مسلمانان فرانسوی و عرب‌تباران فرانسوی. اما زندگی برای یک فرانسوی عرب‌تبار در شهر پاریس چگونه است؟ چه مناسبات سیاسی و اقتصادی بر او حاکم است؟ و چه رابطه‌ای میان این مناسبات و اقبال داعش در فرانسه را می‌شود ترسیم کرد؟ به منظور درک بهتر بستر وقایع پاریس و موقعیت و تجربه فرانسویان عرب‌تبار مصاحبه‌ای با سارا معزوز ترتیب دادیم. سارا معزوز به مدت سه سال در مرکز کاریابی نوجوانان و جوانان پاریس مطالعه میدانی انجام داده‌ و به درگیری‌ها و مسائل اخلاقی و عاطفی موجود در رابطه بین جوانان، اکثرا از طبقه مهاجر و کارگر، و مشاورانشان پرداخته است. او اکنون در آلمان دوره فوق دکتری خود را می‌گذراند و مشغول تحقیق در مورد شهروندان دو تابعیتی است.

 

من همچنان یک «افغانی آواره»‌ام

من همچنان یک «افغانی آواره»‌ام

در این یادداشت نبی خلیلی، روزنامه‌نگار و نویسنده مقیم کابل از تجربیات خود و هم‌وطنانش از مهاجرت و کار در ایران نوشته است. او با اشاره به اتفاقات پیرامون پناه‌جویان سوری که به اروپا پناهنده می‌شوند، گزارشی از وضعیت مهاجران افغانستانی در ایران و مشکلات آن‌ها در قیاس با پناه‌جویان به اروپا داده است. او بر این باور است:« پناهجویان سیل آسا به اروپا هجوم آورده‌اند و اروپا آغوش خود را به روی آنان گشوده است. شرایط برای انتخاب محل سکونت -که از مواد منشور حقوق بشر است- در حال تغییر است، اما من همچنان یک «افغانی آواره»‌ام.»