مطالب با برچسب: "اسلاوی ژیژک"

پیروزی ترامپ، فرصتی برای ایجاد یک شکاف

پیروزی ترامپ، فرصتی برای ایجاد یک شکاف

آیا ترامپ همان خطری است که همچون هیتلر موجب تشکیل جبهه‌ای گسترده خواهد شد، جبهه‌ای که در آن محافظه‌کاران «بانزاکت» و آزادی‌خواهان به همراه جریان اصلی لیبرال‌های پیشرو و بازمانده‌های چپ رادیکال دوشادوش هم می‌جنگند؟

متفکری که خود را دست می­‌اندازد

متفکری که خود را دست می­‌اندازد

نویسنده: تری ایگلتون | اسلاوی ژیژک، فیلسوف و نظریه پرداز  اسلاوینایی، در طول ده سال اخیر از تاثیر گذارترین چهره‌های اندیشه در جهان بوده است در عین حال که میزان نفود و تاثیرگذاری او به صورت غریبی از کشورهای توسعه یافته گرفته تا کشورهای در حال توسعه به هیچ وجه قابل انکار نیست، همیشه با مناقشه و جنجال­ها و حتی به باور گروهی رسوایی­ها و سر و صداهای تبلیغاتی همراه بوده است. امروز اما، به رغم تمام موافقت­ها یا مخالفت­هایی که می‌توان با شخصیت فردی ژیژک و نحوه  ورود او  به عرصه عمومی و طرح نظریاتش داشت،  نمی­توان  منکر تاثیر گزاری این افکار بود. اغلب مخالفان ژیژک بیشتر از آنکه به نقد نظرات او بپردازند  به جنبه جنجالی بودن شخصیت او پرداخته­­اند و بر این امر تاکید کرده­اند که ژیژک بیشتر یک  پدیده ناشی از مد و فخر فروشی علمی است تا یک پدیده واقعا مهم و  پایدار فکریژیژک  نقشی انکار ناپذیر در  مبارزه جهانی با سیاست‌های ویرانگر نولیبرالی داشته است و از این گذشته نفوذ فکری او را در میان نه تنها اقشار روشنفکر جامعه بلکه افکار عمومی حتی با لاکان نیز نمی‌توان مقایسه کرد و این نفوذ بیشتر او را در رده ستارگان سینمایی قرار داده است  و همین امر نیز بسیاری از اندیشمندان را نسبت به وی بدبین کرده و می کند. با وصف این، باید پذیرفت که  ژیژک چه به دلیل نظریاتش و چه به دلیل  پی‌آمدهای این نظریات که امروز در هزاران کتاب و مقاله و نوشته  علمی و مطبوعاتی و سایت‌های  فلسفی و اجتماعی و غیره، دامن زده است، به احتمال زیاد نامی­ است که در تاریخ تفکر دوران ما باقی خواهد ماند. انتشار آخرین کتاب­های ژیژک اما خون تری ایگلتون، نظریه­پرداز و منتقد ادبی بریتانیایی را به جوش آورده است. او که پیش از این هم نقدهای تندی بر آثار ژیژک نوشته، این بار هم با انتشار نقدی بلند بالا در هفته گذشته در نشریه گاردین، ژیژک را دیوانه­ای پرسر و صدا خواند که مدام از کتاب­های خودش دزدی می­کند و دیگر حرف تازه­ای برای گفتن ندارد.

مقاومت باهوده است

مقاومت باهوده است

نویسنده: سایمون کریچلی | «همان‌طور که کارل اشمیت به ما یاد آور می‌شود- و نباید فراموش کنیم این حقوق‌دان فاشیست از ستاینده‌های بزرگ لنین بود- دو روایت عمده از چپ غیر پارلمانی، غیرلیبرال وجود دارد: اتوریتاریسم و آنارشیسم. اگر ژیژک مرا با خشونت ویژه‌ی لنینیستی به خاطر تعلق به دومی مورد هجوم قرار می‌دهد، واضح است خود طرف‌دار کدام فرقه است.» این‌‌ها جملاتی از پاسخ سایمون کریچلی به یاداشت اسلاوی ژیژک است که با عنوان «مقاومت بی‌هوده است» منتشر شد.

دموکراسی رادیکال هوشنگ گلشیری

دموکراسی رادیکال هوشنگ گلشیری

فرقی نمی‌کند گلشیری در باب انقلاب چه در سر داشت، نثر او تجسم لحظه گسست انقلابی است، تجسم موقعیتی است که در آن منطق برابری بر جمع حاکم می‌شود و به جای تکثر، سیاست (در این‌جا زبان) به همگان صدای واحد می‌بخشد. همین ایراد به منتقدان کنراد و ناباکوف و سلین نیز وارد است. آنان به محتوای اثر و حرف‌های خالقش متوسل می‌شوند، از سخنرانی ناباکوف درباره‌ی لنین یا متنی که سلین در دفاع از یهودستیزی نوشت مدد می‌گیرند و فاشیسم و نژادپرستی را در ادبیات کشف می‌کنند. این‌ها به نقد ربطی ندارد