علی شروقی
این خوشمزگی‌ها ادبیات نیست

این خوشمزگی‌ها ادبیات نیست

جواد مجابی سال‌ها است به طنز ایرانی می‌اندیشد و به پیشینه این طنز و سیر تحولش که حاصل این تاملات کتاب «تاریخ طنز ادبی ایران» است که اکنون جلدهای اول و دوم آن در نشر ثالث به چاپ رسیده است. مجابی در این دو جلد از پیشینه‌های طنز در ایران و طنز و شوخ‌طبعی ایرانی در روزگار باستان آغاز می‌کند و تحول طنز ادبی در ایران را تا عصر حافظ پی می‌گیرد.

نگاهی به دو اثر از غلامحسین ساعدی*

نگاهی به دو اثر از غلامحسین ساعدی*

ساعدي در «شب‌نشيني باشکوه» نخستين سنگ بناي جهان اوهام و اشباح و مردگان را مي‌گذارد؛ جهاني که رفته‌رفته در کارهاي بعدي او قوام مي‌يابد و در کتاب‌هايي چون «عزاداران بيل» و «واهمه‌هاي بي‌نام‌و‌نشان» قوام مي‌يابد و ساعدي را به عنوان بهترين شبح‌نگار ادبيات معاصر ايران تثبيت مي‌کند و «ترس و لرز» – ديگر کاري که اين روزها از ساعدي تجديد‌چاپ شده است – بعد از اينهاست که با صورتک‌هاي بهت‌زده‌اش از راه مي‌رسد. «ترس و لرز» را مي‌توان آشکارا دنباله «عزاداران بيل»، منتها اين‌بار در جغرافيايي متفاوت، به شمار آورد.