جادی
جادی
چرا درخواست اینترنت از ترامپ مسخره است؟

چرا درخواست اینترنت از ترامپ مسخره است؟

با گسترده‌تر شدن تظاهرات سراسری در ایران، فیلترینگ اینترنت هم گسترده‌تر و حتی دسترسی به اینترنت جهانی در مواقعی قطع شد. بر همین اساس برخی از رئیس‌جمهور آمریکا درخواست کردند که به ایران اینترنت آزاد بدهد. ولی آیا چنین چیزی ممکن و یا درست است؟

ما مشتری نیستیم؛ کالاییم

ما مشتری نیستیم؛ کالاییم

توانا بود هر که دانا بود. این جمله شاید بهترین بیان وضعیت امروز ما در ارتباط با غول‌های اینترنتی‌ای همانند گوگل، فیسبوک و صنعت داده‌های بزرگ باشد. هر که در مورد ما بیشتر می‌داند، تسلط بیشتری بر ما دارد. رابطه‌ای که ما به عنوان کاربر با شرکت‌هایی همانند گوگل و فیس‌بوک برقرار کرده‌ایم به معامله‌ای فاوستی می‌ماند. معامله‌ای که ما در آن خصوصی‌ترین اطلاعات خود را در برابر تعدادی سرویس رایگان اینترنتی در اختیار این شرکت‌ها قرار داده‌ایم. اطلاعات خصوصی‌ای که اکثریت‌مان هیچ ایده‌ای نداریم که چه استفاده‌ای از آنها می‌شود و در اختیار چه کسانی قرار می‌گیرند. آیا چنین معامله‌ای عادلانه است؟ آیا کابران از ابعاد داده‌هایی که جمع‌آوری و پردازش می‌شوند باخبرند؟ آیا این تهدیدی برای دولت‌هاست یا فرصتی برای حکمرانی همه‌جانبه؟ از طرفی دیگر اگر داده‌های بزرگ و سرویس‌های اینترنتی مرتبط با آن لازم و به درد بخورند آیا آلترناتیوی جز آنچه غول‌های اینترنتی در برابرمان قرار می‌دهند قابل تصور نیست؟ به دنبال پاسخی برای این سوال‌ها با جادی، فعال و نویسنده در حوزه تکنولوژی و اینترنت گفتگو کردیم.

پتانسیل رادیکال داده‌های بزرگ

پتانسیل رادیکال داده‌های بزرگ

داده‌های بزرگ یا بیگ دیتا امروزه یکی از مهمترین و ارزشمندترین کالاهای سرمایه‌داری است. هر روز به شرکت‌ها و سرویس‌هایی که در واقع از راه تحلیل و جمع‌آوری داده‌های بزرگ درآمد کسب می‌کنند افزوده می‌شود. داده‌های بزرگ در حال حاضر جهت پیش‌بینی رفتار انسان‌ها جهت سودآوری بیشتر و کنترل سیاسی مورد استفاده قرار می‌گیرد. اما آیا این تنها پتانسیل این داده‌هاست؟ این متن سعی می‌کند به این سوال پاسخ دهد.