کانون نویسندگان ایران به مناسبت ۱۳آذر روز مبارزه با سانسور در بیانیه‌ای از شدت‌گرفتن سانسور در دولت‌های اخیر و سانسور کتاب، از پرده پایین کشیدن فیلم‌ها، لغو اجازه اجرای کنسرت‌ها و ممنوعیت صدای زنان انتقاد کرده‌ است.

بر اساس این بیانیه مبارزه با سانسور در ایران ضرورت خاصی دارد زیرا جامعه‌ ایران با «عریان‌ترین، گسترده‌ترین و خشن‌ترین نوع سانسور» روبروست. سانسوری با مضمون ایدئولوژیک – سیاسی که قانون و قدرت همه جانبه دولتی پشتوانه‌ی حیات و اجرای آن است.

به اعتقاد نویسندگان این بیانیه «مضحک و در عین حال مایه تحقیرانسان معاصر است که در قرن بیست‌ویکم هنوز قانون‌های قرن‌های سیاه گذشته بر انتشار آثار نویسندگان و هنرمندان و بر آزادی بیان شهروندان حاکم باشد؛ قانون‌هایی که در چند دهه‌ اخیر دولت‌های متعدد پشت سرهم مجری آنها بوده‌اند.»

در این بیانیه همچنین با انتقاد از سانسور کتاب در دولت‌ حسن روحانی آمده «در چند سال اخیر “اصلاحیه”های بخش سانسور کتاب وزارت ارشاد چنان درازدامن شده است که اغلب از کتاب فقط جسدی آش و لاش شده برجای می‌گذارد که گاه برای صاحب اثر نیز قابل شناسایی نیست و فقط باید بر آن زار زد. اصلاً نفس اجبار به گرفتن “مجوّز” برای انتشار اندیشه و هنر سرکوبگرانه است. حال اگر این “مجوّز” نیز تضمین‌کننده‌ توزیع و ارائه‌ی اثر نباشد، بلاتکلیفی و نبود اطمینان حاصل از آن یا به توقف کار هنری می‌انجامد یا به خودسانسوری بیشتر. نتیجه‌ای که مطلوب دم و دستگاه سانسور و انگیزه‌ آن برای به کارگیری ساز و کار “عدم اطمینان” است.»

در این بیانیه نوشته شده «از پرده پایین کشیدن برخی فیلم‌ها یا ندادن اکران و ایجاد محدودیت برای آنها و لغو اجازه اجرای کنسرت‌های مجوزدار و جمع‌آوری کتاب‌های منتشر شده که در نمایشگاه کتاب سال جاری به وفور رخ داد، از نمونه‌های مکرر در مکرر این روزها و در چند سال اخیراست. نمونه‌ بارز دیگر ممنوعیت صدای زنان است؛ یعنی محروم کردن نیمی از مردم جامعه از حق بدیهی‌شان… سانسور همچنان با قوّت هر چه بیشتر ادامه دارد و مقابله با آن نیز.»

نظری بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *